Geit & God

Ritueel slachten is, voor degenen die via het stervend dier geen verbindingen met hun God leggen, niets anders dan een wreed schouwspel en een afgrijselijk bloedbad. Het is, zoals binnenkort zal worden aangetoond, in deze tijd van ultieme grensverlegging, superkick, ramptoerisme en reality-tv ook een voorstelling die als entertainment kan dienen.

De doorbraak komt op naam van de NCRV. De omroep heeft haar trouw aan de christelijke beginselen op een originele manier verenigd met het belang van de kijkcijfers. Met een nieuwe variant op de Big Brother-formule gaat ze twaalf mensen van verschillende gezindten opbergen in een oud klooster. Gelovigen van alle wereldgodsdiensten zullen daar verzameld zijn, dertien weken lang. Het programma heet Het Nieuwe Klooster. Deze kloosterlingen van de publieke retraite, cameragelovigen, zullen niet alleen bidden, op hun eigen manier hun eigen god loven, duivels vervloeken, enz. Daar houd je geen dertien weken een publiek mee aan de buis gekluisterd. Zonder actie geen tv. Zo zal er ook een week worden gevast. En, zo sluit de NCRV niet uit, dat een geit wordt geslacht, ritueel.

Of onder rabbinaal toezicht ook een koe voor de camera's komt, wordt in het persbericht niet vermeld. Doet er ook niet toe. Het gaat om het bloed.

Vast en zeker heeft de NCRV er nobele bedoelingen mee. De kijkers kunnen zien hoe de gezindten met elkaar `omgaan'. We krijgen een scherp beeld van de multiculturele samenleving. Zo zullen we kunnen zien hoe ver in het nieuwe klooster de verdraagzaamheid gaat; de hele problematiek van Nederland wordt binnen dertien weken aan ons voorgeschoteld.

Tot het tegendeel wordt aangetoond, geloof ik dat de NCRV met dit ritueel slachten een nieuw Nederlands record in schijnheiligheid gaat vestigen (wat op zichzelf knap is). Deze geit wordt niet geofferd volgens de voorschriften en met de bedoelingen van de islam, maar ten behoeve van de kijkdichtheid van dit Big Brother-aftreksel. Na alle experimenten waarin mensen ten behoeve van de kijkcijfers tegen betaling zich laten verleiden om desnoods zichzelf te verraden, nu voor het eerst een dierenoffer. De publieke executie van een schepsel dat geen vrije wil heeft. Dat is pas laf.

Als ik een gelovig christen was wat ik niet ben, nooit ben geweest en nooit zal worden zou ik het bestuur en de programmamakers van de Nederlandse Christelijke Radio Vereniging verzekeren dat, als ze dit hypocriete plannetje met de geit doorzetten, ze nooit in de Hemel komen. En dat, als ze de geit de dood voor de camera's besparen, de Hemel daarmee niet meteen weer bereikbaar wordt. Want hun God ziet alles.

H.J.A. Hofland is columnist van NRC Handelsblad.

    • H.J.A. Hofland