OMGEKEERDE ROLLEN

Floor Zevenbergen over de bijzondere band met een dementerende:

,,Sinds ik studeer is mijn begrip van relaties een stuk helderder geworden, terwijl dit voor een van mijn dierbaren in dezelfde jaren meer en meer een diffuus gegeven is geworden. Hij is dement.

,,Wat eens toen ik nog niets wist, op zijn schoot klom en gretig hapjes eten van hem aannam eenrichtingsverkeer was van hem naar mij, is langzaam omgekeerd. Nu is het zo dat ik zijn maaltijden maak en hem een hap geef en hij blij is met mijn gezelschap, al zou het om het even zijn welke generatie van zijn familie hij voor zich heeft zitten.

,,Ik probeer in zijn gedachtenwereld te kruipen om te begrijpen wat hij bedoelt. Ik vul de woorden voor hem in zoals hij dat deed toen ik ze als klein kind probeerde te zeggen. Wat me ontroert is die cyclus van dit leven, waarin zijn onbeholpenheid groeit en de mijne juist in de loop der jaren plaatsmaakte voor het gecontroleerde handelen van een volwassene. Toen hij niet meer kon autorijden, leerde ik het. Nu hij alleen woont, woon ik samen.

,,Hij is begonnen zijn verantwoordelijkheden, vaardigheden en verworvenheden af te geven. Ik ben begonnen ze over te nemen. Deze ontwikkeling, hoe ingrijpend ook, heeft niets veranderd aan de band die wij hebben. De oorspronkelijke band blijft bestaan, al is de rolverdeling omgekeerd. De liefde blijft, alleen het aangeleerde verdwijnt uit zijn hoofd. `Moeder' is voor hem zijn vrouw, en kan niet slaan op mijn moeder, of die van iemand anders. Dus noem ik andere moeders bij naam en is `moeder' alleen voor zijn vrouw. Het is een kleine moeite, na al die jaren dat hij moeite deed voor mij. Hij hield van mij toen ik nog te klein was om abstracte begrippen te hanteren, ik hou van hem nu hij daar te oud voor is. Van mij mag het. De hechte band blijft.''

Floor Zevenbergen is 29 jaar en studeert spraak- en taalpathologie aan de

Katholieke Universiteit Nijmegen