NOG MEER TWEELING

Wouter Wagemakers over de relatie met zijn tweelingbroer:

,,Twee weken voor de bevalling hoorden mijn ouders dat ze een tweeling zouden krijgen. Na de geboorte bleek dat we beiden een hartafwijking hadden en als eenjarige baby's werden we geopereerd in Leiden. Vanaf dan zijn we voor de rest van ons leven nog méér tweeling dan we al waren: we leken uiterlijk al op elkaar, maar dragen ook allebei een verticaal litteken over onze borstkas.

,,Uiterlijk zijn we als twee druppels water, maar onze karakters hadden niet meer kunnen verschillen. We speelden niet met elkaar, dus de aanname dat tweelingen altijd een speelkameraadje hebben, ging bij ons niet op. Daarmee voldoen we niet aan het beeld dat mensen hebben: tweeling zijn, dan heb je een unieke band!

,,Dat de omgeving je constant vergelijkt met je tweelingbroer, ook als het bijvoorbeeld om rapportcijfers gaat, kan leiden tot een enorme concurrentiestrijd. Ik weet onze Cito-toetsuitslagen nog: hij had 550 punten (de maximale score) en ik 549. 1-0 voor hem. Op de middelbare school werd de stand gelijk, ik haalde iets hogere cijfers. Voor het eerst van ons leven kwamen we in de vierde klas niet samen in een klas. Niet lang daarna moesten we ons definitieve vakkenpakket kiezen en we gingen onze eigen weg: hij koos exact, ik alfa. Na het eindexamen trok ik naar Nijmegen voor de studies kunstgeschiedenis & archeologie en internationaal en Europees recht en hij naar Utrecht om geneeskunde te doen.

,Het gevoel altijd de beste te moeten zijn, heeft mijn leven erg beïnvloed, maar hoewel ik het tweelingzijn lange tijd als nadeel zag, weet ik nu dat het me heeft gemaakt tot wie ik ben. Dezelfde genen kunnen wel degelijk twee verschillende individuen opleveren.''

Wouter Wagemakers is 19 jaar en studeert kunstgeschiedenis & archeologie en internationaal en Europees recht aan de Katholieke Universiteit Nijmegen