Hollands Dagboek: Geert Dales

Geert Dales (50) is loco-burgemeester en wethouder (VVD) van financiën, economische zaken en de Noord-Zuidmetrolijn in Amsterdam. Woensdag besloot de Amsterdamse gemeenteraad deze te bouwen. Dales is getrouwd met Rinze de Vries.

Woensdag 2 oktober

Ik word te vroeg wakker en moet onmiddellijk achter de pc. In mijn hoofd zit een tekst voor een ingezonden stuk voor Het Parool. In een halfuur tik ik mijn boosheid weg over het ontijdige besluit van de GroenLinks-fractie om volgende week tegen de aanleg van de Noord-Zuidlijn te stemmen. Tegen zijn mag, maar met de kreet `van 1400 naar 1400; van guldens naar euro's' geeft GroenLinks een zeer valse en misleidende voorstelling van zaken en dat vind ik beneden aanvaardbaar politiek peil.

De gemeenteraad voelt cultuurwethouder Hannah Belliot aan de tand over het Stedelijk Museum. Ze legt het collegebesluit nog eens uit: handhaving van het Stedelijk op het Museumplein, renovatie van het oude gebouw en een aanvullende museale voorziening op de Zuidas. Wat precies op welke locatie gebeurt is onderwerp van uitwerking.

Later in de middag mag ik prijzen uitreiken aan kunstenaars die het 100-jarige Hotel American hebben vereeuwigd. Na afroep van de naam van de eersteprijswinnaar duurt het lang tot een hoogbejaarde naar voren schuifelt. Veel tekst heeft de man niet, maar de cheque van vijfduizend euro bevalt hem wel.

Op mijn kamer hebben de fractievoorzitters en lijsttrekkers van de drie coalitiepartijen PvdA, VVD en CDA zich verzameld voor een borrel en een hap eten. Ik kom te laat en de stemming is bedrukt. Het lijkt politieke crisis, maar de oorzaak blijkt de lasagna. Ik beloof de volgende keer een betere culinaire prestatie. Rinze arriveert, tijd om naar de première van Madama Butterfly in het Muziektheater te gaan. Puccini moet iets vreemds met vrouwen gehad hebben. In La Bohème bezwijkt Mimi aan de tering, Tosca overleeft de sprong van de toren niet, in Le Villi gaat Anna eraan door liefdesverdriet, Manon Lescaut sterft na een uitputtende tocht en nu is het Butterfly die er door harakiri een eind aan maakt. Toch een mooie avond gehad.

Donderdag

De raadscommissie voor financiën en economische zaken vergadert efficiënt. Ruim voor elf uur zijn we klaar en dat betekent een meevaller in de agenda. Met Dorine Manson en Robert Klooster van de dienst economische zaken bespreek ik het eerste concept voor het nieuwe programma economische structuurversterking. We zijn het snel eens over de uitgangspunten. Kort, duidelijk, heldere verdeling van verantwoordelijkheden, geen onhaalbare pretenties.

Het Parool kopt `Dales haalt uit naar leider GroenLinks'. Fractievoorzitter van GroenLinks Maarten van Poelgeest vindt dat ik koude-oorlogstaal bezig.

In de Stadsschouwburg ben ik bij een bijeenkomst over het culturele klimaat en de toeristische functie van de binnenstad. De presentatie van een historica die met oude kaarten laat zien hoe de binnenstad zijn vorm heeft gekregen boeit mij zeer. Je ziet ineens met welke vooruitziende blik architect Steinigeweg destijds hotel American, nu in hartje centrum, buiten de bebouwde kom plaatste en dat het Stedelijk Museum in 1894 zeer excentrisch lag. Het Concertgebouw stond tussen de koeien. Op de Zuidas zijn die al lang verdwenen.

Vrijdag

Het Noord-Zuidlijn-team is er bijtijds. De directeur kijkt zorgelijk, maar dat hoort bij zijn functie. Günther Zwettler, die met de Sartoria-collectie in Naarden een mooie herenmodewinkel heeft opgebouwd, komt mijn nieuwe aankopen afleveren. Zijn vakmanschap heb ik al jaren zeer hoog.

De onverstoorbare secretaris Roy houdt de klok per minuut in de gaten en kondigt het volgende bezoek aan. Netwerk wil een buitenopname tegen typisch Amsterdams decor. Het interview duurt lang en ik ga uit de tijd lopen. Daardoor moet de volgende bezoeker wachten en daar houd ik niet van.

In de ambtswoning van de burgemeester ben ik met collega Mark van der Horst gastheer tijdens een lunch met president Seguchi van het grote Japanse Hitachi-concern. Hij is hier voor de opening van een nieuwe fabriek, waar we erg blij mee zijn. We spreken af dat ik tijdens mijn Japanreis in november zijn bedrijf bezoek.

Terug in het stadhuis wacht het periodieke overleg met het georganiseerde bedrijfsleven. In de vooravond ben ik met collega Rob Oudkerk te gast in het AT5-programma Duivels. Het wordt een vrolijke boel. Aan het slot laat ik zien hoe Rob eruit ziet als hij zich ergert tijdens een collegevergadering. Rob doet datzelfde met mij. Ik herken het meteen.

Nog even naar een diner met de Raad voor de Stadsdeelfinanciën, dan door naar het Concertgebouw voor een receptie met gasten van Economische Zaken. Om half twaalf ben ik thuis. Het Parool meldt `Boze mannetjesgorilla Geert slaat al te wild om zich heen', een amusante bijdrage van GroenLinks-fractievoorzitter Maarten van Poelgeest. Hij raadt mij aan een beetje uit te rusten. Ik neem dat advies meteen over.

Zaterdag

Altijd hetzelfde op zaterdag. We lezen de kranten, drinken eindeloos koffie, nog meer kranten, boodschappen, het huis wordt gepoetst en ik stort mij vol overgave op het stofzuigen.

`College heeft geheime deal over Noord-Zuidlijn' meldt Het Parool. Maar zo geheim is de deal niet, het staat gewoon in het programakkoord.

Zondag

Het advies van Van Poelgeest mist zijn uitwerking niet. We komen pas laat op gang en daardoor zie ik maar een deel van de prachtige film over Svjastoslav Richter die de VPRO uitzendt. Als ik de pianist over zijn wonderlijke leven hoor vertellen, vind ik het mijne ineens erg overzichtelijk.

Het is zondag beldag, met veel inkomend en uitgaand verkeer. Ik wens Job Cohen sterkte met zijn televisiedebat met directeur Rudi Fuchs van het Stedelijk Museum en meld hem dat ik met chips en bier voor de buis ga zitten.

Op het stadhuis orden ik mijn lijvige dossiers over de Noord-Zuidlijn en maak alles gereed in handzame mapjes. Ik weet zeker dat ik er woensdag niet meer naar omkijk, maar ik ben een geordend type en voel me lekker als alles op zijn plaats ligt.

De presentator van de tv-uitzending over het Stedelijk Museum bakt er niks van. Job is helder in zijn teksten en legt duidelijk uit tot waar wij kunnen gaan. Nu is de beurt aan de kunstwereld. Er is weer geen tijd voor vrienden en familie. Mijn moeder moet het als gebruikelijk doen met telefonisch contact. Eigenlijk vind ik dat schandalig. Dit gevoel wordt nog sterker als ik later op de avond hoor dat prins Claus is overleden. Besteden we onze tijd wel goed?

Maandag

Zwaar weer voor de Noord-Zuidlijn. Katja Schuurman is tegen! Toch vreemd, want met een slok op is het een ideaal vervoermiddel.

De maandag zit traditioneel vol met werkoverleg. Men komt, men gaat. Tussendoor krijg ik Neelie Kroes op de thee. Ze draagt een lekker leren jasje dat haar prima staat. Neelie informeert naar de leuke plekken in de stad. We spreken af dat we eens een keer gaan toeren.

Later in de middag krijg ik van Schelto Patijn nog een goed advies voor woensdagavond: rustig blijven.

Dinsdag

Ik kan slecht tegen half werk en middelmaat. Wat dat aangaat tref ik in mijn assistent Patrick Mikkelsen een geestverwant. Hij zorgt dat de lawine van informatie wordt gereduceerd tot een handzaam pakket en regelt het bezoekersverkeer. Voor de B en W-vergaderingen, altijd op dinsdag, maakt hij notities waardoor ik, als ik zou willen, zonder de stukken te lezen volop kan meevergaderen. De collegevergaderingen zijn besloten, dus ik zeg niks.

Alleen onze vandaag gezamenlijk uitgevonden taalvernieuwing mag ik wel onthullen: fuiken. Ik fuik jou, wat ben jij vandaag gefuikt. Wie haalt wie nu weer uit de fuik?

's Avonds dineer ik in het voortreffelijke Haagse restaurant Julien met staatssecretaris Mark Rutte van Sociale Zaken. Dat hij nog maar twee maanden deze functie heeft is geen moment te merken. Ik vind het een inspirerend en zeer aangenaam etentje.

Woensdag 9 oktober

Er is wat rumoer over uitspraken van mij bij Netwerk over Rudi Fuchs. De kranten maken ervan dat hij volgens mij ,,beter weg kan gaan''. Maar dat zei ik helemaal niet. De een schrijft het op, de ander kakelt het na en zo gaat het een eigen leven leiden.

Ik was juist zeer lovend over hem en vind het tragisch dat uitgerekend Fuchs, de man van de artistieke inhoud, moet acteren tegen het decor van financiële, bouwkundige en bestuurlijke perikelen, waar zijn grootste affiniteit niet ligt. Maar wie mijn woorden zonder samenhang met de rest van mijn betoog eruit licht kan ze heel negatief duiden en dat gebeurt dus ook. Een rel is immers altijd leuk. Nou ja, als je je mond houdt, kun je ook niet verkeerd geïnterpreteerd worden.

De burgemeester herdenkt in Den Haag prins Claus. Aan het begin van de raadsvergadering vervang ik hem bij het uitspreken van een In Memoriam en leg uit waarom het parlement niet en de raad van Amsterdam wel vergadert.

De publieke tribune zit bomvol. De Noord-Zuidlijn leeft. Mijn fanclub zit er en Rinze is er ook, waardoor een weldadige rust op mij neerdaalt. De raad heeft zijn werk goed gedaan en voert een stevig debat. Als duidelijk wordt dat het gaat lukken, bel ik minister Roelf de Boer van Verkeer en Waterstaat en meld hem het goede nieuws.

Na afloop van het debat de bijbehorende taferelen: felicitaties, bloemen, persfotografen, interviews en opluchting bij de voorstanders.

Nu een borrel en wachten op de eerste trein in maart 2011.

    • Geert Dales