HET NIEUWE LEVEN

Annieke Knijff over hoe op kamers gaan haar sociale leven veranderde:

,,Als een leerling na zijn middelbare school besluit te gaan studeren, moeten er veel belangrijke beslissingen worden genomen. Wát ga ik studeren? En wáár? Blijf ik thuis, of ga ik op kamers? Als de introductie van de gekozen opleiding uiteindelijk begint te naderen, is `het nieuwe leven'aangebroken. De toekomst begint en alles zal veranderen.

,,Vanaf de allereerste collegedag woon ik op kamers. Ik kwam terecht in een nieuwe stad, waar ik weinig mensen kende. Op kamers gaan, vond ik dé belangrijkste beslissing van mijn leven en nu, drie jaar later, blijkt dat ik er niet ver naast zat. Mijn eerste studiekeus bleek bij nader inzien een tikje te moeten worden bijgesteld, maar mijn `nieuwe leven' kwam met mijn vertrek uit het ouderlijk huis inderdaad vanzelf op gang. Ik had destijds een relatie met een jongen van mijn middelbare school, die na het eindexamen thuis bleef wonen. Die relatie liep stuk. Ik had het idee dat hij mijn verzelfstandiging niet kon bijhouden. Ik begreep niet waarom studenten níet op kamers gingen en ging alleen nog maar om met medestudenten die uit huis waren gegaan.

,,Mijn toenmalige vriend maakte niet zo snel nieuwe vrienden als ik, althans, niet buiten zijn opleiding om. Ik leerde mensen kennen van andere richtingen, doordat ik voortdurend in `de stad' aanwezig was. Ik studeerde er niet alleen, ik leefde er.

,,Studenten die thuis blijven wonen, worden vaak laf genoemd, omdat ze niet voor zichzelf zouden willen of kunnen zorgen. Maar is dat zo? Ik vraag me af welke motivaties er aan de keuze tussen op kamers gaan of niet, ten grondslag liggen. En gaat het jonge mensen in hun gehuurde studentenkamertje dan per definitie zo veel beter af dan hun thuiswonende medestudenten?''

Annieke Knijff is 21 jaar en studeert taalbeheersing, argumentatietheorie en retorica aan de Universiteit van Amsterdam