EUFORIE: Evert van Benthem 1986

Zijn wraak was zoet. Kijk maar eens hoe blij hij op 26 februari 1986 met grote voorsprong als eerste de finish op de Bonkevaart in Leeuwarden passeert. Dat was een jaar eerder, bij de dertiende Elfstedentocht, nog anders. Hij won toen ook, eveneens met overmacht maar wel nipt, en zijn gezicht vertoonde aan de finish in eerste instantie meer ongeloof dan vreugde. Hij had toen echter wel terecht gewonnen, vond hij. In het peloton van de lange afstandsschaatsers was de frêle boer al enige tijd een gevaarlijke outsider die door echte kenners als winnaar werd getipt. Toch werd zijn zege door menigeen afgedaan als een `toevalstreffer', iets wat hem stak. Hij zou ze in 1986 dus leren. Het werd zijn ,,mooiste overwinning''.

Is de Elfstedentocht al een volksfeest dat in zijn verdwazing nauwelijks grenzen kent, voor Van Benthem was het winnen ervan geen reden om zijn leven op zijn kop te zetten. In 1985, na zijn eerste winst, keek hij vooral uit naar de huldiging in zijn dorp. Voor het overige zorgde hij er wel voor mensen niet al te zeer teleur te stellen. Dus opende hij winkelcentra, startte hij menige wedstrijd, stond hij journalisten en andere entertainers te woord en kreeg hij een lamme hand van de handtekeningen. En hij bleef alert, dus deponeerde hij zijn naam als `handelsmerk', zodat de commercie geen misbruik van zijn prestatie kon maken. Hij bleef gewoon boer en bracht in 1993 een eigen kaas, de Benthemmer kaas, op de markt.

Dit is het negende deel in een serie over vreugde in en rond de sport.

    • Quirien van Koolwijk