Beethoven

Nergens past een groot solist zóveel bescheidenheid en verheven serviliteit als in Beethovens Vioolconcert, het koningswerk in de klassieke muziek met de ongeschreven aanwijzing `noblesse oblige'. Anne-Sophie Mutter is een beroemd soliste en ze wordt op een nieuwe cd-opname van Beethovens Vioolconcert en de romances begeleid door het New York Philharmonic Orchestra, nog gedirigeerd door de zojuist vertrokken Kurt Masur, een Duitse dirigent van grote reputatie.

Het probleem is niet alleen dat de opnametechnicus Mutter ver voor het orkest plaatst, maar ook dat ze zich door haar overmatig aandacht vragende spel zó op de voorgrond dringt dat Beethoven bijzaak wordt. Mutter speelt het vroeg 19de eeuwse stuk met een variëteit aan expressie die zeer 20ste eeuws aandoet, de extremen liggen hinderlijk ver uit elkaar en ze verbaast soms met een quasi-tederheid die lelijk lijkt op amechtige heesheid.

Het cd-boekje vertelt Mutter hoe Karajan, toen hij voor het eerst haar Beethoven had gehoord, haar voor een half jaar extra studie naar huis stuurde. Kurt Masur had dat opnieuw kunnen doen, maar deed het niet. Mutter zegt ook dat ze nooit naar haar eigen platen luistert. Men kan overwegen om hier haar voorbeeld te volgen.

Beethoven: Vioolconcert, romances. DG 471349-2

    • Kasper Jansen