AARDE VOOR MAMA!

Hülya Çigdem over de veranderde relatie met haar gezin, sinds ze studeert:

,,In augustus 1991 ben ik getrouwd en van Turkije naar Nederland gekomen. Ik was bijna zestien en mijn man twintig. Nog geen jaar later kregen we onze dochter. Mijn droom te gaan studeren kwam vorig jaar uit, toen ik werd toegelaten voor een deeltijdstudie journalistiek in Tilburg. Toen kon ik me nog niet realiseren dat het mijn leven zo drastisch zou veranderen. Mijn man stond achter me en mijn dochter had het flesje allang niet meer nodig, dus die twintig uur huiswerk per week dacht ik naast mijn gezin en werk aan te kunnen. Een kwestie van goed plannen, toch?

,,Ik had veel achterstand ten opzichte van mijn klasgenoten: een informatiegat van tien jaar, dat ik moest zien te overbruggen. Al na een paar maanden was er niets meer over van ons ooit zo rustige gezinsleven. Als een kip zonder kop rende ik tussen keuken en computer. Op de dagen dat ik kookte, werkten we aan tafel haastig snel-klaar-maaltijden geregeld aangebrand naar binnen. Ik had geen tijd meer voor een spelletje, een wandelingetje of een gesprekje over hoe mijn man en dochter de dag hadden doorgebracht. Dat soort zaken vond ik tijdverspilling. Ik moest mijn propedeuse halen vóór de zomervakantie, vond ik.

,,Als ik niet op school of met studiegenoten was, verdwaalde ik tussen boeken, kranten en nieuws. Mijn dochter riep in die tijd vaak, als ze me iets wilde vertellen: `Aarde voor mama, aarde voor mama!' Voor mijn man en dochter was ik net zo ver weg als de planeten.

,,Ik wilde nergens verantwoordelijk voor zijn en van het studentenleven genieten. Ik wilde er achter komen wie ik was en wat ik wilde. Dat ik dochter, echtgenote, moeder en schoondochter was, was me bekend, maar bestond ik überhaupt ook als individu? Ik heb zelfs overwogen op kamers te gaan. Maar hoe had ik het ooit mijn kind moeten uitleggen? Waar was mijn onvoorwaardelijke moederliefde gebleven?

,,Ik ben gebleven. Wat me weerhield weg te gaan, is niet in een paar woorden te vangen. Nu weet ik dat ik alles tegelijk kan zijn en niet hóef te kiezen tussen het studenten- en het gezinsleven. Ik heb mijn doel bereikt en ben niet meer bezeten van mijn studie, al is die nog steeds erg belangrijk voor me. Van simpele dingen in het leven kan ik weer genieten. Ik weet niet waaraan ik het te danken heb dat ik de juiste keuze heb gemaakt en mijn gezinsgeluk niet heb verspeeld.''

Hülya Çigdem is 26 jaar en studeert aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg