AANSLUITING BIJ DE NORM

Arjen Benedictus over machtsverhoudingen binnen een studentenvereniging:

,,Eind augustus zijn de ouderejaars op hun best. Ze kijken minzaam neer op het gekrioel van een massa eerstejaars, die als een vrachtwagen vol kippen in de stad is leeggekieperd.

,,De eerstejaars zijn bang. Doodsbang voor wat komen gaat, bang om te worden afgeslacht en kláár om te worden afgeslacht. Klaar om in de gracht te zwemmen, en hun tanden te poetsen met urine. het liefst dampende ochtendurine, na een nacht lang te zijn wakkergehouden. Wat beweegt iemand om een ander dat aan te doen? Het antwoord is simpel: omdat hij er de macht toe krijgt.

,,Het antwoord op de vraag waarom mensen iemand die macht láten nemen en hun tanden poetsen met urine, is lastiger. Is het door een gebrek aan weerstand tegen de verblindende aantrekkingskracht van de ouderejaars? Die lijken datgene te zijn ontstegen wat eerstejaars als angstdroom ervaren: het onvertrouwde, de nieuwe stad, de eenzame gang naar de supermarkt.

,,Eerstejaars zullen er alles aan doen om aansluiting te vinden bij de norm, of beter gezegd, bij die groep mensen die zichzelf tot norm heeft verheven. Hiertoe moeten ze twee processen doorlopen: onderwerping en aanpassing. Aanpassing duurt levenslang, de onderwerping duurt exact een jaar. Dan is het weer eind augustus en heeft de schuchtere eerstejaars de gedaante aangenomen van een voldane, nonchalante tweedejaars. Hij is inmiddels een spin in een web van vriendschap en bloeiende contacten.

,,In mijn artikel zou ik het machtsspel binnen een vereniging tegen het licht willen houden. De ontgroening zou de saamhorigheid bevorderen. Maar elk jaar duiken in de media berichten op van excessen. Heeft de traditie van ontgroenen nog toekomst?''

Arjen Benedictus is 23 jaar en studeert diergeneeskunde aan de Universiteit Utrecht