Snoep

,,Ik heb zin in snoep'', zegt Henriette. ,,Hebben jullie nog koekjes of kluiven?''

,,Alles is op'', zegt Rintje. ,,En aan m'n moeder vragen heeft geen zin, daar krijgen we echt niks meer van!''

,,Toch wil ik snoep'', zegt Henriette. ,, Anders ga ik heel hard janken!''

,,Kunnen we niet naar de winkel gaan?'' zegt Tobias. ,,Bij de snoepwinkel op de hoek hebben ze de heerlijkste dingen!''

,,We hebben geen geld'', zegt Rintje. ,,Dan kunnen we ook niks kopen!''

,,Ik weet wat'', zegt Henriette. ,,We moeten een kunstje verzinnen, dan gaan we langs de deuren en halen we geld op om snoep te kopen!''

,,Een kunstje?'' vraagt Tobias. ,,Wat voor kunstje moeten we nu weer bedenken!''

,,Misschien kunnen we een lied zingen?'' zegt Rintje. ,,driestemmig , dat klinkt altijd heel mooi!''

,,Het is nog geen Sint Maarten!'' zegt Henriette. ,,Er doet vast niemand open!'',,Juist wel'', zegt Rintje. ,,Nu zijn we lekker de enigen, dan vallen we juist op!''

,,Maar wat voor lied moeten we zingen?'' vraagt Tobias. ,,Niet van Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben staarten, dat kan nog niet!''

,,Ik weet nog wel een mooi lied'', zegt Rintje. ,,Ik heb het gehoord in het Concertgebouw, samen met mijn oma!''

,,Hoe gaat het dan?'' vraagt Henriette. ,,En is het geschikt voor mijn prachtige sopraan?''

,,Iedereen kan het zingen'', zegt Rintje. ,,Het heet; TOEN ONZE MOP EEN MOPJE WAS.''

,,Wie is Mop?'' vraagt Tobias. ,,En waarom was Mop een Mopje?''

,,Luister maar'', zegt Rintje. Hij begint te zingen;

,,TOEN ONZE MOP EEN MOPJE WAS,

WAS 'T AARDIG OM TE ZIEN,

NU BLAFT HIJ ALLE DAGEN,

EN BIJT NOG BOVENDIEN !

WAFWOEFWAFWOEFWAFWOEF,

WAFWOEFWAFWOEFWAFWOEF,

WAFWOEFWAFWOEFWAFWOEF,

WAFWOEFWAFWOEFWAFWOEF!"

,,Een vreemd liedje'', zegt Henriette. ,,Het gaat gewoon over een valse bijthond!''

,,Maar de melodie is leuk'', zegt Rintje. ,,En het is niet moeilijk om te leren!''

,,Goed'', zegt Henriette. ,,Laten we het instuderen en dan snel langs de deuren gaan!''

Na een paar keer oefenen, zit het lied er goed in. Henriette zingt met een hoge piepstem en Tobias humt een beetje mee.

,,Zo, we kunnen beginnen'', zegt Rintje. ,,Hier, we bellen eerst aan bij mevrouw Hazewindus!''

Als deur opengaat heffen ze hun lied aan. Rintje zingt heel hard en Henriette probeert nog harder en hoger te zingen.

Alleen uit Tobias komt geen geluid. Hij kijkt naar de grond.

,,Kom op, Tobias'', zegt Rintje. ,,Meezingen, anders krijgen we geen snoep!''

Maar Tobias blijft naar de grond kijken.

,,Het geeft niet'', zegt mevrouw Hazewindus. ,,Hij is gewoon een beetje verlegen.''

Als Henriette en Rintje klaar zijn met het lied, loopt ze naar binnen en komt terug met drie zelfgebakken koekbotjes.

,,Dank u!'' roept Henriette. ,,En nu snel naar de volgende deur!''

,,Nu moet je wel meezingen, hoor!'' zegt Rintje tegen Tobias. Tobias knikt.

Maar als Henriette en Rintje weer beginnen met het lied, komt er uit Tobias geen geluid.

En zo gaat het deur na deur. ,,Het is echt niet eng'', zegt Rintje tegen Tobias. ,,Je moet het gewoon proberen!''

,,Ik durf niet'', zegt Tobias. ,,Niet met vreemden erbij!''

,,Laat hem maar'', zegt Henriette. ,,Als hij niet wil krijgt hij ook geen snoep!''

,,We kunnen best iets missen'', zegt Rintje. ,,We hebben al een hele zak vol!''

,,We doen nog één deur'', zegt Henriette. ,,Anders gaat mijn prachtige sopraan eronder lijden!''

Ze bellen aan bij het laatste huisje in de straat. Daar woont de oude meneer Krikkemik. Zo heet hij niet echt, maar alle honden noemen hem zo. Als hij loopt kraken al zijn botten; KRIKKAK!

Als de deur opengaat beginnen Rintje en Henriette weer met hun lied. Meneer Krikkemik luistert aandachtig.

,,Heel mooi hoor'', zegt hij. ,,Maar waarom zing jij niet mee?'' vraagt hij aan Tobias.

,,Hij is verlegen'', zegt Henriette. ,,Hij is een bange schijter!''

,,Daar weet ik wel iets op'', zegt meneer Krikkemik. Steunend op zijn stok sloft hij naar binnen. Even later komt hij terug.

,,Zo, ik zal jullie lied eens meespelen op mijn trekzak!'' zegt meneer Krikkemik. ,,Beginnen jullie maar!''

Rintje en Henriette zingen de melodie van MOPJE en meneer Krikkemik zet in op zijn trekzak.

En dan gebeurt het! Tobias begint te zingen. Of eigenlijk begint hij te janken. Heel hoog en heel hard. Hij lijkt wel een wolf! WOEAHWOEAH!

Tobias is zelf ook heel verbaasd. Maar hij kan niet meer stoppen. Het komt door het geluid van de trekzak!

,,Hoezo verlegen?'' grinnikt meneer Krikkemik. ,,Je zingt het hardst van allemaal!'' Hij geeft Tobias een aai over zijn kop.

Dan pakt hij drie brokjes uit zijn jaszak. ,,Voor de grote zangtalenten!'' zegt meneer Krikkemik. ,,Komen jullie nog maar eens langs, dan leer ik jullie nog andere liedjes!''

Meer Rintje op www.rintje.nl