Kertész is ontroerd door Nobelprijs

Het duurde donderdagmiddag even voor Hongarije in de gaten had dat er voor het eerst in de geschiedenis een Nobelprijs voor Literatuur was toegekend aan een Hongaarse schrijver. De Hongaarse teletekst bracht het nieuws over de toekenning van de Nobelprijs aan Imre Kertész in eerste instantie bijna onzichtbaar onder het kopje `buitenlands' nieuws. De Hongaar Kertész is in eigen land nagenoeg onbekend bij het grote publiek. ,,Kertész? De Nobelprijs voor literatuur?'' De 27-jarige econome Zsuzsa graaft diep in haar geheugen. ,,Nee, van Márai heb ik wel gehoord, maar Kertész? Eerlijk gezegd, nee''. De 73-jarige Livia was haar leven lang lerares. Ze brengt het er niet veel beter af: ,,Zijn naam klinkt wel bekend maar ik heb geen idee waar hij over schrijft.''

De gerenommeerde Schrijversboekwinkel aan de Andrássy-straat was wel meteen in rep en roer. Zodra het nieuws bekend werd stouwden de medewerkers de etalage vol met alles wat ze nog van Kertész hadden liggen. Bernadette Nagy, manager van de winkel: ,,Ik hoop dat er nu meer belangstelling komt voor hem en voor de onderwerpen waarover hij schrijft. Kertész is in het buitenland veel bekender dan in eigen land omdat de holocaust voor de Hongaren geen onderwerp is.''

President Ferenc Mádl stuurde Kertész direct een juichend gelukstelegram. De meestal wat stijve en onopvallende president schreef kennelijk aangedaan: ,,Het is weer een feest om Hongaar te zijn. [...] Uw leven bewijst dat de ziel altijd een reserve heeft, een reserve die wij `geloof' noemen.''

Het duurde even voor de Hongaarse pers Kertész zelf had getraceerd. Hij bleek in Berlijn te zitten waar hij rustig aan een nieuw boek zit de schrijven. ,,Mijn laatste over de holocaust.'' Tegen de Hongaarse radio probeerde de zichtbaar geroerde schrijver uit te leggen waarom hij in het buitenland bekender is dan in eigen land. ,,In andere landen bestaat een totaal andere belangstelling voor de holocaust dan in Hongarije. In Hongarije maakt de jodenvervolging geen deel uit van het maatschappelijke bewustzijn. De politieke elite heeft er altijd alles aan gedaan om dat te voorkomen.''

Boeken: pagina 27

    • Renée Postma