Black Heart Procession

Het trio Black Heart Procession houdt van uitersten: van sober tot bewerkt. Hun instrumentarium bestrijkt het hele akoestische spectrum, want behalve de drie kernleden spelen op hun platen vele gastmuzikanten mee op cello, viool, steelgitaar en zingende zaag.

Op de nieuwe cd, Amore del Tropico, wordt alles ingezet voor muziek die moeiteloos een begrafenisstoet zou kunnen begeleiden, zo gedragen en fijnzinnig dramatisch is de sfeer. Het is de verdienste van Black Heart Procession dat ze zo'n stemming in weinig streken weten neer te zetten. In een transparant geluidsbeeld duiken donkere klanken op die direct weer verdwijnen en toch blijvend de sfeer bepalen: een enkel piano-akkoord, een stukje xylofoon een zweem van de zingende zaag.

De wiegende cadans wordt afgewisseld met een enkel uptempo nummer waarin een strenger geluid klinkt. De dromerige liedjes van Amore del Tropico zijn wondermooi, temeer daar de groep zich deze keer ook een enkel onvervalst romantisch liedje toestond, waarin de sonore zang van Paulo Zappoli wordt geëchood door een wat jongensachtiger geluid, alsof de jonge en oude Zapppoli samen hun leven beschouwen.

Black Heart Procession. Amore del Tropico (Konkurrent tg232cd)

    • Hester Carvalho