Babel in Brussel

De portier heeft het even te druk voor mij. Hij is verwikkeld in een telefoongesprek, dat zo te horen moeizaam verloopt. Ik ken de procedures in de gebouwen van de Europese Commissie en leg dus maar vast mijn paspoort op de balie. Al telefonerend werpt de portier er een blik in. Zonder op te hangen richt hij het woord tot mij. ,,Parlez-vous flamand?''

Het lijkt me het beste om dat maar toe te geven.

Zonder verdere uitleg wordt mij de telefoonhoorn in de hand gedrukt. De portier knikt me bemoedigend toe. ,,Kan ik u misschien helpen?'', probeer ik in mijn beste Vlaams.

Even is het stil aan de andere kant van de lijn. Dan hoor ik een wat vermoeid klinkende stem. ,,Könnten Sie mir bitte sagen, bis wie spät Sie heute geöffnet sind?''