Niemand is arm in de modewereld

De modewereld is een wereld op zich, waar geen recessie lijkt te bestaan. Op de catwalks in Parijs dus veel jaren tachtig-glitter en onschuldig optimisme.

Dat kan natuurlijk ook, doen alsof er niets aan de hand is. De modewereld lijkt zich nauwelijks te realiseren wat er in de wereld gebeurt. Zelfs de consument heeft het nog niet echt door. Dus waarom dan niet een minirok voor komend voorjaar, een zomerjurkje wolken chiffon of een strak, satijnen chinees jurkje? Uit de vele winkel-openingen en bijbehorende feestjes aan de sjieke Avenue Montaigne deze week bleek dat het in de modewereld zo slecht nog niet gaat.

Het Verre Oosten was in Parijs een van de thema's voor de vrouwenmode van voorjaar/zomer 2003, maar ook sport, en de sexy jaren tachtig. Geen wonder dat de inmiddels beroemde styliste van tv-serie Sex & The City, Patricia Fields, in Parijs én Milaan elke show bezocht die ze maar kon. En dat typische jaren tachtig-personalities als Bianca Jagger en Don Johnson hun opwachting maakten bij respectievelijk Yves St. Laurent en Chanel. Jagger was getuige van een ingetogen, vrouwelijke collectie, geïnspireerd op het surrealisme. Dat was terug te vinden in rokjes waarop vrouwenbillen te zien waren en schoenen met geëmailleerde lippen erop. Jasjes waren jaren tachtig-kort en wijd, met brede revers en schouders, rokjes fladderig en boven de knie. De oude Yves Saint Laurent deed het in zijn tijd heel wat beter.

Nee, dan Chanel, waar Karl Lagerfeld nu al zo'n twintig jaar de collecties van ontwerpt. Elk seizoen blijkt hij toch in staat met de typische Coco Chanel-elementen - het tweed, de marine-kleuren, de parels – een zeer eigen, hippe, commerciële collectie neer te zetten. De shows zijn een bombardement van kleren, vaak in zo'n hoog tempo gepresenteerd dat je ogen en oren te kort komt. De nieuwe voorjaarscollectie is jong en sportief, met korte rokjes, gekrompen tweed jasjes, wijde matrozenbroeken en zomerjurkjes met spaghetti-bandjes. Lagerfeld gebruikte veel zijde en chiffon, in zwart of abrikoos, voor ingenieus geplooide jurken die de torso als tweede huid omsloten.

Voor Marc Jacobs kon het dit seizoen niet op. Hij liet in New York al twee goed ontvangen collecties onder zijn eigen naam zien, en de reacties op de collectie die hij in Parijs voor Louis Vuitton presenteerde waren louter positief. Het verrassingseffect was dan ook groot. Bij de hoge serres in het André Citroen-park dreven gigantische ballonnen tegen een strakblauwe hemel. Ze waren ontworpen door de Japanse kunstenaar Takashi Murakami, die ook de nieuwe LV-tassencollectie voorzag van zijn computerprints van bloemen en cartoons. De vrolijkheid buiten bleek een opmaat voor de kleding die binnen werd getoond, waaronder een grote serie satijnen jurkjes met een rond kraagje. De collectie ademde het onschuldige optimisme uit de jaren vijftig en zestig, met gebreide truitjes en met ruches en strikjes afgewerkte badpakken. Jacobs veranderde rubber in kersenrode kokerrokjes met noppenprint, versierde regenjassen met driedimensionale prints en maakte van neopreen (surfpakkenstof) vrouwelijke jasjes. Het is jammer dat de dit najaar te openen Vuitton-winkel in Amsterdam voornamelijk accessoires zal verkopen. Als we dan toch failliet gaan, dan liever in stijl.