Amadou & Mariam

Afrika wordt vaak geroemd als de oerbron van de westerse pop, maar beïnvloeding is geen eenrichtingsverkeer is. Wie nu door een Afrikaanse stad loopt hoort meer Amerikaanse r&b en rap horen dan highlife, afrobeat of traditionele koorzang en in de jaren '70 was dat niet anders. Toen maakten vooral James Brown, disco en funk grote indruk op jonge Afrikanen met muzikale ambitie.

Het blinde Malinese echtpaar Amadou Bagayoko en Miriam Doumbia begon als `cassette-muzikanten' en beheerst nu het westerse popidioom, gepeperd met West-Afrikaanse ritmes en teksten over het leven in Bamako. Sinds Universal Tje ni mousso uitbracht ligt ook de rest van de wereld open. Wati is toegankelijker, zonder glad en commercieel te worden. Het tempo ligt op dansniveau, de modulaties zijn soepel, de bluesriffjes klinken tegelijkertijd vreemd nostalgisch en exotisch.

Amadou laat zijn gitaar niet alleen karakteristiek kwinkeleren maar weet zelfs een klagerig country-geluid te produceren. Jammer dat Mariams hoge, nasale stemgeluid meestal op de achtergrond blijft.

Wati (Universal, 016 858-2)

    • Edo Dijksterhuis