Wie is waar?

Ton van de Wiel (55) zal volgende week de begrafenis van prins Claus met een kennersoog aanschouwen: ,,De gewone televisiekijker zal, als het goed is, niets opvallen, maar ik weet hoeveel er nodig is om zoiets goed te regelen.'' Van de Wiel is vorige week opgehouden met zijn baan als interim-bestuursvoorzitter van begrafenisverzekeraar en uitvaartbedrijf Yarden. ,,De opvolger komt eraan, er wordt aan gewerkt, maar ik had geen zin om nóg langer aan te blijven'', zegt Van de Wiel, die interim-voorzitter is geweest vanaf 16 juni 2001. Op die datum fuseerden AVVL, CVN en Nuva tot Yarden, de nummer twee op de Nederlandse uitvaartverzekeringsmarkt: ,,Ik was gevraagd om de fusie te doen en dat werk was dus op die datum klaar. Ik ben aangebleven omdat er nog geen opvolger was.''

Dat het zo lang duurt om een nieuwe voorzitter te vinden, komt doordat de branche heel speciaal is, zegt Van de Wiel: ,,Toen ik bijvoorbeeld werd gevraagd om enkele verzekeraars te fuseren, zei ik `ja'. Toen ik hoorde dat het om uitvaartverzekeraars ging, moest ik toch even nadenken.'' Juist om het taboe rond de dood te doorbreken, heeft Yarden reclamespotjes gemaakt, die nogal wat stof hebben doen opwaaien. Zo was er een filmpje met een luchtballon, waarin werd gesuggereerd dat de ene passagier de andere overboord zou duwen, waarover veel klachten kwamen. Ook liet Yarden een voor kinderen een toneelstuk schrijven en opvoeren in een crematorium. Van de Wiel: ,,Rechtsvoorganger AVVL had al eens opzien gebaard met het spotje `Is er koffie na de dood?'. Ik heb ook mijn bijdrage geleverd onder het motto: respect voor het leven is respect voor de dood.''

Mensen met ,,een optimische levensvisie'' leven zeven jaar langer, weet Henry Dix (60) uit Amerikaans onderzoek. Het is voor de registeraccountant, die partner is bij PriceWaterhouseCoopers, een reden om bijzonder lector te worden bij Fontys Hogescholen. ,,Toch mooi als je op deze leeftijd nog iets nieuws kan gaan doen'', zegt Dix, die vrijdag zijn inauguratierede houdt. De leerstoel is `ondernemerschap' en Dix ziet het als zijn taak om dat in Nederland te bevorderen. ,,Van de Amerikaanse studenten wil 20 procent een eigen bedrijf beginnen, van de Nederlandse maar 9 procent'', zegt Dix.

Met onder meer stages bij kleine en middelgrote bedrijven wil Dix studenten stimuleren te ondernemen: ,,Dat hoeft niet alleen als entrepreneur, maar kan ook als `intrapreneur', een ondernemende manager.'' De accountant Dix ziet zichzelf ook als ondernemer: ,,Ik heb bij een bedrijf een controletaak ten behoeve van de maatschappij en stel me tegenover de klant tegelijkertijd op als ondernemer met als uitgangspunt: wat zou ik doen als ik mijn klant was?'' Maar is juist de accountant die heel erg meedenkt met het bedrijf niet de bron van de Amerikaanse boekhoudschandalen? ,,Nee'', bezweert Dix, ,,mijn referentiepunt is natuurlijk de integere ondernemer. Wat zou ik doen als ik een integer bedrijf was?''

De ondernemer Paul Satijn (56) heeft zijn leven ook een andere wending gegeven. Zijn bedrijf Tasko – leverancier van vrachtwagenfabrikanten – heeft hij verkocht aan zijn zoon. Nu is Satijn bij de RAI secretaris Speciale Voertuigen, de branche die koetswerken, opleggers en onderdelen produceert voor de vrachtwagenindustrie: ,,Het lobbyen voor de harmonisering van Europese wetgeving is één van mijn belangrijkste taken. Zo heeft Nederland een maximumhoogte voor vrachtwagens, terwijl in Groot-Brittannië geen enkele norm bestaat. Voor het volume van de laadruimte maak dat wel uit natuurlijk.''

Personalia@nrc.nl

    • Karel Berkhout