Je bent zeventien en weet niet wat je wilt

Met een drie voor aardrijkskunde zakt Hans Nijboer (Cas Jansen) voor zijn eindexamen havo. Hans wil gewoon niet slagen, niet trouwen met het opportunistische blondje Andrea (Chantal Janzen) en al helemaal niet zijn vader (Hans Dagelet) in de zaak opvolgen.

Volle maan, de tweede speelfilm van regisseur-producent Johan Nijenhuis die vorig jaar bijna 700.000 tieners naar de bioscoop kreeg voor Costa!, past in het genre van de coming of age-film: je bent zeventien en je weet niet wat je wilt. Dat genre bestaat nauwelijks in de Nederlandse filmtraditie, de existentialistische variant (Rumblefish), noch de bitterzoete (The Breakfast Club), de romantisch-muzikale (Dirty Dancing) of de plat-seksistische (American Pie). Maar volwassenwording is wel in verwaterde vorm de basis van elke tienersoapserie.

Daar verdiende Nijenhuis zijn sporen, als producent van Goede tijden, slechte tijden, en het is een slim idee met vrijwel uitsluitend soapacteurs dit genre eens in een bioscoopfilm te beproeven. Het scenario, geschreven door Mischa Alexander (All Stars) verplaatst de handeling van de Waddenzee, waar Nijenhuis in 1987 een week na zijn eindexamen doorbracht, naar Mallorca. Acht jongens en meisjes vieren vakantie op een jacht, van vader Nijboer, met de opdracht aan Hans om zijn oudere broer, de aspirant-rockmuzikant Ties (Daan Schuurmans) mee naar huis te nemen. De voertaal is Twents, wat leidt tot schampere opmerkingen van toeristen uit de Randstad.

Nijenhuis, zelf oorspronkelijk afkomstig uit Markelo, maakt films zonder pretenties. Hij verdient sympathie, maar hoe graag ik ook aardige dingen zou melden over Volle maan, ze zouden vals klinken. Het acteren is nog steeds zeer zwak, ook al speelt Georgina Verbaan een innemend gothic meisje met rat en neusring en maakt Cas Jansen het beste van zijn lastige personage. Er wordt weinig overtuigend en inconsequent dialect gesproken, veel van de personages zijn vette clichés en de meeste verhaallijnen worden slordig afgewikkeld. De fotografie doet denken aan een rumreclame, de mise-en-scène is zo plat als een dubbeltje.

Juist omdat Volle maan probeert meer diepgang te creëren dan Costa!, is het een minder geslaagde film geworden. Er zit niet meer in de acteurs dan er nu uitkomt, en dat was voor Costa! een minder groot probleem dan tijdens een Bootreis naar Volwassenheid. Kijk naar de manier waarop Hans Dagelet een uit onzekerheid patsende Twentse aannemer speelt, en dan zie je wat een relatief rijke film het gegeven ook had kunnen opleveren. Maar het publiek heeft liever sterren van niks dan roemloze, goede acteurs, zo luidt de doctrine van de commerciële film. In Hollywood is echter meer nodig om een ster te worden dan een marketingcampagne, en daar zou een film als Volle maan dan ook direct door de mand vallen.

Volle maan. Regie: Johan Nijenhuis. Met: Cas Jansen, Daan Schuurmans, Georgina Verbaan, Ellen ten Damme, Chantal Janzen, Lieke van Lexmond, Michiel Huisman, Jasmine Sendar, Hans Dagelet. In 116 bioscopen.

    • Hans Beerekamp