Hardloopster uit Delft

Het lijkt niet echt een keuze die voor de hand ligt: afstuderen in de geofysica en vervolgens gaan werken bij een financieringsmaatschappij. Maar de keuze bleek succesvol en Merel Engelbert van Bevervoorde werd onlangs, op 34-jarige leeftijd, benoemd tot directielid van Nationale-Nederlanden.

Van de dynamiek van de aardkorst naar de dynamiek van het zakenleven. Het komt niet vaak voor, maar helemaal vreemd is het niet. Tenminste, volgens professor Jacob Fokkema. Hij is sinds begin dit jaar rector magnificus van de Technische Universiteit in Delft, maar begin jaren negentig was hij de studiebegeleider van Van Bevervoorde. ,,Er is wel eens meer iemand van geofysica naar het zakenleven gegaan, maar ik leid ze natuurlijk niet op om dat te doen'', zegt Fokkema lachend.

Ondanks de negen jaar die sindsdien zijn verstreken, kan hij zich haar nog goed herinneren. ,,Je hebt niet vaak van zulke studenten, die vergeet je niet zo snel'', zegt Fokkema. Hij noemt Van Bevervoorde ,,een prachtmeid'' en zegt dat Amerikaanse collega's hem vertelden dat ze graag zo'n student zouden hebben toen ze zagen hoe Van Bevervoorde op een congres in de Verenigde Staten de standpunten uit haar scriptie met verve verdedigde. ,,Ik had haar graag willen houden (als assistent in opleiding), maar ze wilde haar vleugels uitslaan'', zegt Fokkema.

Van Bevervoorde koos niet voor een carrière in de wetenschap, maar werd in 1993 management trainee bij de ING Groep. Ze is sindsdien bij het bedrijf gebleven.

Eerst werd ze teamleider bij RVS Verzekeringen, daarna manager operations bij telecombedrijf Libertel - waarin ING een meerderheidsbelang had - en vervolgens project manager bij de ING Groep, waar ze producten ontwikkelde voor senioren.

In 1997 overzag ze als general manager de acquisitie van Apollonia Levensverzekeringen door ING, waarna ze bij Nationale-Nederlanden de leiding nam over dertig pensioenspecialisten en zowel de commerciële als administratieve verantwoordelijkheid had over ING's grootste klanten op het gebied van verzekeringen. Vervolgens ging ze naar Polen om als directeur de activiteiten van het financiële concern verder uit te breiden. Cok den Boer was haar baas in Oost-Europa. ,,Toen ze kwam, heb ik gezegd dat ik haar de eerste vijf weken niet wilde zien. Ze moest eerst maar eens Pools gaan leren. Dat heeft ze toen met heel veel energie gedaan en ook toen die vijf weken om waren, heeft ze in de ochtenden extra Poolse les genomen'', zegt Den Boer. ,,Ze sprak het vloeiend. Ze is zowel een alfa als een beta, dat is heel bijzonder, want meestal zijn mensen één van beide.''

Den Boer, die qua niveau in de organisatie Van Bevervoorde nu naast zich ziet staan, omschrijft haar als iemand met goede sociale vaardigheden, met welgemeende interesse voor mensen en iemand die anderen goed kan aansturen. Achter het stuur van een auto had Van Bevervoorde trouwens minder goede ervaringen, aldus Den Boer. ,,Ze heeft daar heel wat kleine aanrijdingen gehad.''

Waar ze in Polen minder tijd voor had, onder meer door de geboorte van een zoon, was haar grote hobby: hardlopen. Nu ze weer terug is in Nederland heeft ze deze hobby, die al leidde tot drie marathons, weer opgepakt. Nynke Jelles, huis- en studiegnoot tijdens de jaren in Delft, weet er alles van. ,,Ze is heel energiek en gedreven. Door haar heb ik de marathon van Londen gelopen, dat had ik uit mezelf nooit gedaan. Maar zij maakte mij enthousiast.''

    • Heleen de Graaf