Weg met het stijve, strenge mode-silhouet

Met hun voorjaarscollectie 2003 zorgden de Nederlandse mode-ontwerpers Viktor & Rolf voor de zoveelste sensatie in Parijs. Van hun show maakten ze een Hollands feestje, met rode champagne en muziek van dj Eddy de Clerq.

De boomlange editor-at-large van het Amerikaanse tijdschrift Vogue schreeuwt het wel drie keer uit. ,,Dit is waar we járen op hebben zitten wachten. Járen!'' Hij geeft Viktor & Rolf een paar stevige zoenen op hun wangen en stormt weg. Het Nederlandse ontwerpersduo kijkt even verdwaasd voor zich uit, en daar knipt de lamp van het zoveelste tv-team alweer aan. Iedereen wil de twee na de show de hand schudden en spreken. Met hun voorjaarscollectie 2003 hebben ze voor de zoveelste sensatie in Parijs gezorgd.

Thriller van Michael Jackson schalt uit de speakers. In de kale, betonnen ruimte is het zweterig als in een overvolle discotheek. Geroezemoes, gelach en knalrode champagne: de aanloop naar de show van Viktor & Rolf lijkt op een feestje. Als dj Eddy de Clercq zijn muziek start met loeiende sirenes en drums, gaat het publiek uit zijn dak. Draaiend en kronkelend komt het eerste model op, in een lange jurk met extreem wijde cirkelrok van witte en gebloemde stof. Er volgen een zwarte knielange jurk bestaande uit laagjes geplisseerde volants, en een elegante overslagjurk in wit en Delftsblauwe bloemen. Weg is het stijve en strenge silhouet van afgelopen seizoenen. De gereserveerde Hollanders kunnen zowaar heel sensuele, vrouwelijke en zachte kleding maken.

De uitbundige presentatie is geïnspireerd op een modeshow van de Nederlandse ontwerpster Fong Leng, ergens in de jaren zeventig. De mannequins zien eruit als Mathilde Willink, de excentrieke muze van Carel Willink. Hun haren zijn in vlechten om hun hoofd gewikkeld en ze zijn opgemaakt als bonte vlinders. Viktor & Rolf vertellen na de show dat ze geraakt werden door de geur van rozen tijdens hun verblijf in parfummekka Grasse. De heren zijn nauw betrokken bij de ontwikkeling van hun parfum, dat in 2005 gelanceerd moet worden. ,,Maar bloemen zijn ook een vriendelijke vorm van camouflage en afleiding.'' Met hun rommelige show wilden ze – dwars als ze zijn – ageren tegen het doorgaans serieuze karakter van modeshows. ,,Het is ons eigen privé-feestje'', stond er backstage op een bord geschreven. En dan is alles geoorloofd.

Het lijkt wel alsof plezier het antwoord is op deze sombere tijden. In Milaan gebeurde dat in de vorm van luchtige mini en wapperende stoffen, in Parijs zijn het ook de shows zelf. John Galliano deed vrolijk mee. De prettig gestoorde ontwerper die met zijn collecties voor Christian Dior al jaren voor ongekend hoge verkoopcijfers zorgt zocht zijn inspiratie dit keer in het Verre Oosten. De mannequins zagen eruit als de bont gekleurde Hindoestaanse godinnen die we kennen van Indiase prenten. De ledematen blauw of rood, de gezichten versierd met gouden ornamenten, op de hoofden een pruik van glinsterende kerstslingers. Er waren korte jurkjes in allerlei kleuren, militaire jasjes en enorme bomberjacks en blousons. Die oversized kleding, voorzien van een laagje gekleurd poeder dat gebruikt wordt bij Indiase festivals, vormde de finale. Het publiek onderging lachend een stofdouche. Grapje, zei Galliano later. ,,Het is tijd voor een beetje joie de vivre, of niet?''

Niet voor Ann Demeulemeester. Zwart, wit en zilver. Punky T-shirts met de woorden Live, Live, Wilder. Leren veters als prikkeldraad om de nek of het bovenlijf. En de rauwe muziek van The Ramones. De soepele leren jasjes waren lang en smal, de rokjes en colbertjes kort, de broeken hadden soms een lelijk, laag kruis. En dan de onvermijdelijke riempjes, hèt detail van het nieuwe seizoen, die pijpen en mouwen strak om het lijf binden. Of jurken hun vorm geven, zoals bij Junya Watanabe. De Japanner gaf zijn romantische jurken een sportief karakter met meegestikte banden, waarmee hij volume en lengte kon regelen met een ruk en een klik.

De elegante, wereldwijze Hermes-vrouw wikkelt ook wat af, maar dan met haltertops die als een sjaal om haar bovenlijf gebonden worden. Ze combineert het met een bandplooibroek, mouwloos vest of een trenchcoat. Al die mode-hysterie doet haar niet zoveel. Haar palet is neutraal, haar overhemdjurk komt tot de knie en de sensualiteit zit 'm in haar blote rug.