Informatieverstrekking

Al herhaaldelijk is de vraag opgeworpen in hoeverre de conflicten binnen de LPF nog met serieuze politiek van doen hebben. Aan de andere kant: het betreft hier de tweede partij in de Kamer, een partij die bovendien regeringsverantwoordelijkheid draagt. Om die reden was vorige week het verzoek van GroenLinks-leider Rosenmöller aan het kabinet om opheldering over het geruzie binnen de LPF, legitiem. De LPF-ruzie leek namelijk meer te behelzen dan louter een interne partijstrijd. Als gevolg van berichten over een competentiestrijd tussen de ministers Bomhoff (Volksgezondheid) en Heinsbroek (Economische Zaken) over het vice-premierschap, was de eenheid van het kabinetsbeleid aan de orde.

Minister-president Balkenende meende het in de Tweede Kamer breed ondersteunde verzoek van Rosenmöller eind vorige week af te kunnen doen met een grap. De voorzitter van de Tweede Kamer kreeg door middel van een door alle aanwezige ministers ondertekende ansichtkaart de groeten ,,in gezamenlijkheid en eenheid vanuit de ministerraad''.

Hoe het met die eenheid is gesteld bleek dit weekeinde, toen LPF-minister Heinsbroek de mededelingen van zijn collega Bomhoff op een persconferentie openlijk afdeed als een ,,lulverhaal''. Natuurlijk kan ook dit incident weer worden beschouwd als een intern LPF-probleem. Maar ondertussen gaat het wel over de stabiliteit van een coalitiepartner. Die partner bewijst keer op keer er andere omgangsvormen op na te houden. Dit betekent niet dat anderen, zoals de minister-president, hierin mee hoeven te gaan. Wat zich momenteel in een deel van de politiek afspeelt is ernstig genoeg. Dit soort zaken kunnen dan ook niet worden afgedaan met studentikoze briefjes, waarmee de Tweede Kamer in feite wordt gebruuskeerd.