Harris & Ventura

Zelfs in jazzkringen zijn ze bijna vergeten, trombonist Bill Harris en saxofonist Charlie Ventura. Afgezien van privé-omstandigheden ligt dat waarschijnlijk vooral aan het feit dat ze allebei niet in een hokje pasten. Ze speelden niet (meer) in de pure swing-traditie, maar evenmin volgens de destijds gloednieuwe bebop-conventies.

Dat ze desondanks soms prima presteerden blijkt uit Live at The Three Deuces Vol 1 and 2, vastgelegd in 1947 en ooit uitgebracht op obscure Phoenix lp's.

De opnamen zijn van goede kwaliteit en werpen behalve op Harris en Ventura ook licht op de rest van het kwintet. Onder hen pianist Ralph Burns, die later als componist/arrangeur furore zou maken, en de fantasierijke, jong gestorven drummer Dave Tough.

Klassieke composities als Body and Soul en The man I Love en vluggertjes van eigen hand hebben met elkaar gemeen dat ze de musici alle ruimte geven. Dat leidt tot verhitte duels die doen denken aan de roemruchte Jazz at the Philharmonic-concerten, maar levert ook heel poëtische stukjes op.

Het onvoorspelbare en vibratorijke spel van Bill Harris, de wat hitsige `bop for the people'-pogingen van Ventura en de soms `weirde' pianistiek van Ralph Burns; voor wie de jazzhistorie van swing to bop begrijpen wil is vooral Vol. 1 verplichte kost.

Charlie Ventura & Bill Harris: Live at The Three Deuces vol 1 en 2 (High Note HCD 7066 en 7082). Distr. Challenge.