Normen voor honden en baasjes alleen

Er komt dan wel geen regeringscommissie voor, maar het normen- en waardenoffensief gaat volop voort. Laatste deel van een serie over gedragsregels in de buitenlucht.

Welkom in het Oosterpark. Het staat bovenaan het bord. En dan komen de regels: wie wáár welkom is. Om sommige stukken gras staan gele bordjes, dat is het `hondenaanlijngebied'. Op de roodomrande grasvelden is het juist verboden voor honden, allleen bij de groene bordjes mogen de honden loslopen. Uiteraard, staat op het bord, gelden ook op die plekken de `normale' regels: uitwerpselen dienen te worden opgeruimd. Parkwachten letten op of dat ook gebeurt.

Anneke Lisse (1 hond), Dave Scholten (3 dalmatiërs) en Reinout Dotinga (1 hond en 1 dochtertje) staan bij de ingang. Alsof ze het hebben afgespoken, halen ze een rol plastic zakjes uit hun jaszak. Alsof ze willen zeggen: ons valt niks te verwijten. Het zijn de vandalen die de bordjes bij de grasvelden hebben weggehaald, niet de hondenliefhebbers. Zij kunnen er niks aan doen dat mensen op een mooie zomerdag op het hondenuitlaatveld gaan liggen. En dat er zoveel hondenbezitters zijn die niet hebben onthouden welke kleur nou ook alweer wat betekent. Of die gewoon `schijt hebben' aan welke regel dan ook.

Het lijkt er trouwens sterk op, vinden zij, dat de `normen' alleen gelden voor de baasjes en hun honden en niet voor al het andere dat losloopt. De homoseksuelen en temeiers die 's nachts van het park een grote afwerkplek maken, en zich afspoelen in de vijver. De `hangjassen', de alcoholisten, die zich op bankjes bedrinken. Goed, er hangt één driehoekig bord met een streep erdoor waarop staat dat er geen alcohol genuttigd mag worden, maar dat is bij de kinderspeelplaats. Waaruit de alcoholisten de conclusie trekken dat het overal elders wél mag.

Nog zo'n ergenis: de wethouder die de anti-hondenpoepbordjes heeft bedacht, heeft het park wel opengesteld voor fietsers. Lisse: ,,Hij fietst zelf altijd door het park.'' Dotinga: ,,Als hij een hond had gehad, hadden hier heel andere bordjes gehangen.''

    • Rinskje Koelewijn