Ik kan opbergen

Als we onze omgang met de dingen in hoofdstukken samenvatten, komen we al snel op een handzame driedeling: gebruiken, opbergen en weggooien. De laatste twee zijn de meest problematische, en van deze twee is opbergen de meest tijdrovende. Het kan soms helpen als je beseft dat opbergen het voorportaal van weggooien is, en het kan werkelijk een eye-opener zijn om in te zien dat je spullen die je niet meer gebruikt ook meteen kunt weggooien. Iedereen heeft het wel eens meegemaakt: een koffer of een zak met oude spullen die plotseling opduikt en waarvan je dacht dat je hem al lang had weggegooid. Gemist had je de inhoud geen moment. Het dilemma waarin je dan terechtkomt is vreselijk. Alsnog weggooien? Maar dan heb je het al die tijd voor niets bewaard. Weer opbergen? Maar dan sta je over drie jaar weer met die zak in je handen.

Het is maar beter dit soort gewetensconflicten te voorkomen door je bij elke jas, boek of vaas die je in een kast legt af te vragen of die niet meteen wegkan. Wie zich probeert te herinneren van welke verdwenen spullen hij werkelijk spijt heeft, komt op een rijtje waarin gestolen dingen voorkomen, verloren kettinkjes, uitgeleende boeken en speelgoed dat door doortastende ouders is weggegeven. Zelden of nooit komen daar spullen in voor die je zelf aan het milieu hebt teruggegeven.

Weggeven kan ook heel bevredigend zijn. In veel plaatsen zijn kringloopwinkels die graag je stoelen of boeken overnemen. Geef oude spullen alleen aan neefjes of buren als ze die echt kunnen gebruiken – anders staat die vaas dáár de komende jaren op zolder.

Als je toch wilt opbergen stuit je al gauw op ruimteproblemen. Vooral in nieuwbouwwoningen is de ruimte beperkt. Zet zo weinig mogelijk spullen op de vloer, dat vreet ruimte. Heel goedkope opbergmogelijkheden zijn te maken met behulp van het onvolprezen element-systeem en zijn imitaties: rails die je aan de muur schroeft en waarin je beugels haakt waarop dan weer planken kunnen liggen. Een berghok dat op die manier rondom van planken wordt voorzien kan opeens een veelvoud van de oorspronkelijke inhoud bergen. Heel handig is het om op die planken houten kistjes of bakken te zetten. Bij Ikea voor een gering bedrag te koop. Geef dan met een etiket aan wat er in zit: verf, fietsspullen, etc.

Soms kan een enorme bergruimte worden geschapen door in een schuurtje, in een slaapkamer, op een overloop of in een trappenhuis een klein vlierinkje te timmeren. Ideaal voor spullen die je maar een paar keer per jaar nodig hebt – de kampeeruitrusting bijvoorbeeld. Soms hebben eerdere bewoners je al geholpen door ergens een verlaagd plafond te maken. Breek het aan de zijkant open en bekijk of je daar de slaapzakken en je oude Donald Ducks kunt stallen.

Kom je thuis echt ruimte te kort, huur dan een opslagruimte. Zeer in opkomst zijn de self-storage-gebouwen. Je huurt daar een klein celletje, je krijgt een sleutel en je kunt er elke dag terecht. Een box van anderhalve kubieke meter kost 14 euro per maand, voor vier kubieke meter ben je 33 euro kwijt.

In veel huishoudingen zijn het vooral papieren die de ruimte verstoppen. Probeer dit probleem daarom aan de bron te bestrijden. Een NEE NEE-sticker op de brievenbus zorgt voor een hoop gemoedsrust. Trek van geadresseerd reclamedrukwerk het adreslabel af, en stuur dat mét de mededeling dat je geschrapt wil worden aan de afzender terug. Koop voor documenten die je echt wil bewaren een hangmappenkast. Bewaar boekbesprekingen in het boek zelf. Bewaar geen losse krantenknipsels. Ga zoeken op internet, of wacht tot er een boekje van komt.

Dit is de laatste aflevering van de `ik kan'-serie. Volgende week verschijnt bij uitgeverij THOTH een bundeling van de reeks: `Ik kan alles – survivalgids voor het dagelijks leven'. Door Rob Biersma en Warna Oosterbaan. 336 blz., gebonden. Prijs 12,90 euro. ISBN 90 6868 319 5

    • Warna Oosterbaan