Gitaar spelen met lange tanden

Geen documentaire over Jimi Hendrix gaat voorbij zonder een fragment uit de Dick Cavett Show. In 1969 was de stergitarist tweemaal te gast in Cavetts talkshow, het enige Amerikaanse televisieprogramma dat aandacht besteedde aan de undergroundmuziek van de Woodstockgeneratie. Die zomer was Hendrix op het toppunt van roem, zodanig dat hij bijna bezweek onder de druk van alle concert- en studioverplichtingen. De Jimi Hendrix Experience stond op springen en bassist Noel Redding was net opgestapt, toen Hendrix in juli '69 zijn opwachting maakte bij Cavett. Daar gaf hij misschien wel zijn merkwaardigste optreden ooit, begeleid door de buiten beeld blijvende ritmesectie van het keurige studio-orkest in een kaal maar intens Hear my train a-comin. In het voorafgaande interview reageert Hendrix bewonderenswaardig ad rem op comediant Cavett, die als de David Letterman van zijn tijd kwinkslagen maakt over het psychedelische overhemd en de werkethiek van zijn gast (Cavett: ,,Sta je elke dag op om te werken?'' Hendrix: ,,Ik probeer elke dag op te staan.'')

Twee maanden later was Hendrix er opnieuw, ditmaal met een uitgeklede versie van de band die hem kort daarvoor op Woodstock had begeleid. Een heet hangijzer was de manier waarop hij daar het Amerikaanse volkslied Star spangled banner onder handen had genomen, op een dusdanig verwoestende manier dat het door velen als een protest tegen de oorlog in Vietnam werd opgevat. Op Cavetts vraag waarom hij het zo onorthodox speelde, antwoordde Hendrix dat hij juist de schoonheid van de melodie had willen benadrukken. Een lachsalvo van het brave studiopubliek was zijn deel. Beide optredens waren tot nu toe alleen als bootleg-video verkrijgbaar en zijn op dvd samengebracht met een goedgemaakte documentaire waarin Cavett, drummer Mitch Mitchell, bassist Billy Cox en enkele andere betrokkenen herinneringen ophalen aan die historische gebeurtenissen, een jaar voor Hendrix' dood. Zijn kaars brandde aan twee kanten, vertelt Cox. Vooral in het tweede Cavett-interview is aan de wallen onder zijn ogen te zien hoe weinig rust Jimi Hendrix vond in de zeldzame uren dat er niet door een manager of een platenbaas aan hem werd getrokken. Het kunstje van spelen met zijn tanden voerde hij nog eenmaal op, maar het ging duidelijk niet meer van harte.

Jimi Hendrix: The Dick Cavett Show (MCA 112 893-9)

    • Jan Vollaard