France Telecom neemt de tijd

France Telecom (FT) en zijn meerderheidsaandeelhouder, de Franse overheid, gaan voorzichtig te werk. Beleggers zouden zich kunnen beklagen over het feit dat de nieuwe topman Thierry Breton op min of meer hetzelfde punt zal beginnen als waar zijn in diskrediet geraakte voorganger Michel Bon is vertrokken. Het blijkt dat hij de afgelopen weken niet heeft zitten broeden op een gedetailleerd reddingsplan. Met een aandelenkoers die wegkwijnt op een niveau waarop een claimemissie uitgesloten lijkt, ziet het ernaar uit dat FT nog steeds zijn hoop heeft gevestigd op een opleving van de markt. Dat is het recept voor een impasse.

Maar zolang er nog een paar maanden te gaan zijn voordat er belangrijke herfinancieringsdeadlines opdoemen, heeft FT geen haast. En dat is misschien ook wel goed. Neem Bretons voornemen om te bekijken waar eventueel in de kosten kan worden gesneden. Met 35 miljard euro aan operationele kosten – driemaal zoveel als vijf jaar geleden – schreeuwt FT om bezuinigingen. Maar Frankrijk is geen land waar managers lichtzinnig aan gedwongen ontslagen beginnen, zeker niet als veel werknemers ambtenaren zijn. De tijd die wordt besteed aan het effenen van het terrein is goed besteed als de geruchten bewaarheid worden dat Breton de kosten met 6 miljard euro kan terugdringen. Maar FT heeft alleen tijd om zichzelf tempo te laten maken, niet om de zaak te traineren.

FT en zijn overheidsaandeelhouder willen een strategie hanteren, die uit drie speerpunten bestaat: het vermogen om een vrije kasstroom te verwezenlijken, een hogere aandelenkoers en de bereidheid van de banken om een claimemissie te garanderen. Een goed voorbereid bezuinigingsplan moet de koers van FT voldoende kunnen opstuwen om echt enthousiasme voor een claimemissie op te wekken. Het lijkt erop dat FT, de regering en hun adviseurs dat scenario een kans willen geven vóórdat ze naar grovere middelen grijpen.

Maar ondertussen zijn alle opties nog open. Ook alternatieven en ondersteunende maatregelen voor een claimemissie worden naar verluidt nog bestudeerd, bijvoorbeeld een of ander soort converteerbare obligatie. Er wordt zelfs geopperd dat FT de marktomstandigheden kan proberen te trotseren, door een claimemissie met een ongebruikelijk lage korting ten opzichte van de marktprijs te lanceren. Moedige beleggers zouden op die manier de invloed van de obligatiehouders kunnen verkleinen; maar het klinkt ook een beetje als een wanhoopsoffensief.

De directie van FT is uitgebreid met de directeur-generaal van het ministerie van financiën, wiens handtekening onder iedere door de regering uitgeschreven cheque zal staan. De staat geeft daarmee aan nog steeds de 9 miljard euro achter de hand te willen houden, die vorige maand werd aangeboden toen een claimemissie werd besproken. Op dit moment geeft de komst van Breton hoop dat er voor FT wellicht meer in het vat zit.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.