Fernando Lameirinhas: Alegria do Triste BMCD 370

Als een nieuwe cd nogal sterk op de vorige lijkt, kun je er dan `verpletterd' door raken?

De platenmaatschappij van troubadour Fernando Lameirinhas naar eigen zeggen wel, maar zij die deze Portugese Nederlander langer volgen krijgen eerder het gevoel een formule voorgezet te krijgen. Zo staat er op Alegria do Triste weer een duet met een bekende Nederlandse collega. Na Henny Vrienten en Bløfs boegbeeld Pascal Jakobsen is het nu de beurt aan Frank Boeijen om Lameirinhas van repliek te dienen. Het tweetalig gezongen Sozin ho/alleen zijn is mooi melancholisch, maar gaat niet tot het diepste van de ziel. Wat de andere gasten betreft: het Gustav Klimt Strijkkwartet doet niet meer dan een beetje versieren en de Malagasische accordeonist Régis Gizavo en blazer Michael Moore kennen we al van O Destino van twee jaar geleden. Is dit dan geen mooie plaat? Natuurlijk wel, want Lameirinhas is een vogel die weet te zingen. Maar na heel veel zoet gekweel verlang je soms hevig naar een verpletterend somber krassende kraai.

    • Frans van Leeuwen