BMW 745i

Hoe fotografeer ik nu deze auto: van opzij, schuin van voren of toch maar frontaal van achteren? Met een telelens om hem er nog gedrongener uit te laten zien? Een standaard om het geheel in zijn juiste proporties te laten overkomen, of voor de verandering maar eens met een groothoek? De fotografen die met medeneming van de auto naar Zuid-Afrika waren gereisd, hebben het wat dat betreft heel wat gemakkelijker gehad. Er worden zelfs luchtfoto's gebruikt om de auto in al zijn volle folderglorie aan geïnteresseerde klanten te tonen. Ik moet het doen met een obligate keukentrap.

De nieuwe BMW 7-serie is een verwarrend vormgegeven auto. De vorige versie was beeldschoon, maar de vaste klanten begonnen hem een beetje saai te vinden. Van opzij is de nieuwe 7 een opgerekte 3, aan de voorzijde een platgeslagen en van valse wimpers voorziene 3 en van achteren, ja, van achteren ook al een 3 die een forse aanrijding heeft gehad. Of toch ook weer niet, of niet helemaal. Ik heb het! De 7 is een verlengde 3 die een Mercedes (of is het een Lexus?) heeft ingeslikt en gestopt is met het verteren van de ongenode gast.

Het is de kofferbak die zoveel opwinding veroorzaakt en waarom toch? Mijn oom had zeventig jaar geleden een Rolls waarmee precies dezelfde vormtruc was uitgehaald en dat alleen maar om er zijn jachthonden na gedane arbeid in op te bergen. Extra bagageruimte heeft het ditmaal niet opgeleverd, maar zoals u weet, a gentleman travels light. Conclusie: de 7-serie is mooi, decent en ietwat dreigend over de volle lengte van zijn vijf meter. En ook zijn twee ton aan gewicht verbergt deze wagen in het geheel niet.

Eerst maar wat rijden voordat ik een oordeel vel over de als totaal vernieuwend aangeprezen manier van bedienen. Starten via kaart en knop. In geen enkele auto heb ik dit tot nu toe als plezierig ervaren. Vier hendels achter het platte en van een te dunne rand voorziene stuur zorgen een week lang voor constante verwarring: schakelen met de ruitenwisserhendel, richting aangeven met die van de versnellingsbak. En wat moet je met een zelfdenkende handrem! Daar heb ik toch warempel niet om gevraagd. En overal die zichtbare en onzichtbare knopjes voor functies die ook al op het stuur te vinden zijn.

In het midden van de console prijkt ditmaal niet een pook maar Koning Knop, met zijn meer dan zevenhonderd functies. De uitleg daarvan geschiedt vanonder een donkere, op een grot gelijkende overkapping. In Duits en Engels. Maar niet in het Nederlands. Hoe moet de eigenaar, die na een leven lang buffelen in cement of vlees en die de top heeft bereikt met slechts de detailhandelsschool als opleiding, zo wijs kunnen worden uit deze voor hem onbegrijpelijke instructies?

Het in een lederen etui verpakte instructieboek beslaat 291 bladzijden, verdeeld in 35 hoofdstukken en een index die alfabetisch 1.880 items telt. In het Nederlands ditmaal maar de arme man kan toch niet sturen, bellen, sigaren roken en tegelijkertijd door zijn halve leesbril het boekwerk bestuderen? Van het enorme, anderhalve meter brede dashboard kan wat mij betreft het mededelingenbord van Koning Knop onmiddellijk worden verwijderd. Het briljante headup display, waarmee naar wens relevante gegevens in de voorruit worden geprojecteerd en waardoor de ogen niet van de rijrichting behoeven te worden afgewend, is blijkbaar zo zwaar behangen met patenten, dat zelfs een succesvol bedrijf als BMW er niet de hand op kan leggen.

De klanten vragen om speeltjes en die krijgen ze dan ook - een elektronische Hoorn des Overvloeds. Maar niet alle nieuwe snufjes zijn overbodig. Nog nooit heb ik zo'n indrukwekkende geluidsinstallatie gehoord. Een stereo die niet is ontworpen door een zich in de heuvels van Californië verstoppende hifi-goeroe, maar door het oerdegelijke Duitse bedrijf Becker – geen familie trouwens van de ondertussen jammerlijk op zwart zaad zittende Boris Becker.

En ook de vijf gordijnen achter en naast de achterbank, die na een druk op de knop de passagier onttrekken aan de nieuwsgierige en jaloerse blikken van medeweggebruikers, hebben me veel plezier en status bezorgd. Die status werd de leiding van een Amerikaanse kabelgigant hardhandig afgenomen. Wegens tegenvallende bedrijfsresultaten moesten deze testauto met negen andere ingeleverd worden. Ach, tien glimmende BMW's uit de 7-serie op een rijtje achter de beveiligde hekken van de importeur levert een fraai tafereeltje op en herinnert ons eraan dat grabbelen en graaien niet altijd winstgevend is.

Vergeet de knop, vergeet desnoods de kofferbak, want dit is letterlijk en figuurlijk een auto van grote klasse.