The Baptist Generals

The Baptist Generals hebben wel eens geprobeerd hun muziek op te nemen in een professionele studio, maar hun oordeel luidde: dit klinkt voor geen meter. Hun muziek is lofi, en gelukkig maar, want hun nieuwe album No silver/No gold is een meesterwerk waar ruis en feedback geen afbreuk aan doen. In hun minimale benadering weten de Generals elk nummer weer precies wat ze doen. Hier een orgeltje, daar een stevig ritme, maar alles uiterst weloverwogen in dienst van de door merg en been gaande stem van Flemmons en zijn schitterende elementaire akoestische gitaarpatronen. Jammer dus, dat het eerste nummer van de plaat, het prachtige Ay distress, niet opnieuw opgenomen is, want in deze versie horen we opeens een mobieltje afgaan tijdens de opname waarop Flemmons van pure woede zijn gitaar aan barrels beukt. Zo'n nummer draai je maar één keer. Voor het overige: een van de beste lofi albums aller tijden. Vanavond zijn ze te zien in Paradiso, morgen in Assen.

The Baptist Generals, No Silver/No gold; Munich, MRCD 225