Bijna miljoen vergoeding in Puttense zaak

Herman Du Bois en Wilco Viets, vrijgesproken in de `Puttense moordzaak' krijgen een vergoeding van respectievelijk ruim 895.000 en ruim 950.000 euro voor geleden materiële en immateriële schade.

Dit heeft het gerechtshof van Leeuwarden vanmorgen bepaald. Beide mannen eisten elk een bedrag van 2,2 miljoen euro van de staat, omdat ze bijna zeven jaar vastzaten voor doodslag en verkrachting, voor zij werden vrijgesproken. De toekenning ligt ver boven het advies van het OM, dat hun ieder ongeveer 200.000 euro wilde toekennen.

Het tweetal werd in 1995 veroordeeld tot tien jaar cel wegens doodslag en verkrachting van de 23-jarige Christel Ambrosius, januari 1994, in het huis van haar oma in Putten. Het gerechtshof van Leeuwarden sprak hen daarvan in mei dit jaar vrij. Beide mannen waren toen al op vrije voeten en hadden hun celstraf uitgezeten.

Het hof in Leeuwarden oordeelt nu dat de gebruikelijke schadevergoeding (95 euro per dag voor iemand die ten onrechte in voorarrest zit, 70 voor een onterechte celstraf) in dit geval geen recht doet aan de schade, gezien de ,,bijzonder ernstige en infamerende feiten'' waarvan beiden zijn beschuldigd.

Ook na hun vrijspraak acht het hof het aannemelijk dat er aan de beide mannen ,,smetten'' zullen blijven ,,kleven'', waarvan ze ,,niet snel en mogelijk nooit geheel bevrijd'' zullen worden.

Het hof liet ook zwaar wegen dat Du Bois gedurende bijna zeven jaar verstoken is geweest van normale contacten met familie en vrienden en zijn beide zoons niet heeft zien opgroeien. Viets kon het door hem gewenste gezin niet stichten. Daarom dient er door de staat ,,ruimhartig'' te worden gecompenseerd, aldus het hof.

Advocaten G.J. Knoops en C. Knoops-Hamburger zijn tevreden met de hoogte van de toegekende schadevergoeding, omdat die ,,ver boven het dagminimum'' ligt. Du Bois krijgt bovenop het bedrag nog 87.467 euro vergoeding voor advocaatskosten.

Raadsheer H.M. Poelman sprak de twee van Putten aan het slot van het arrest persoonlijk toe: ,,In de hoop dat u beiden steeds minder naar gisteren en steeds meer naar morgen zal kijken wens ik u en de uwen al het goede toe.'' Wilco Viets en Herman Du Bois vonden deze ,,erkenning'' meer waard dan het toegekende geldbedrag. Viets: ,,Wat hij zei is prachtig.''