Ellery Eskelin

Al over de veertig en nog steeds niet beroemd. Maar saxofonist Ellery Eskelin heeft het aan zichzelf te wijten; wie geen makkelijk meezingbare deunen speelt, vindt geen platenmaatschappij met een reclamebudget. Maar wel een label dat op de verpakking openhartig laat weten dat de oplaag 3.000 stuks is en dat de artiesten alle ruimte krijgen.

Dus ook om een cd te maken als Vanishing Point die volgens de tekst van Eskelin zelf in zes uur bij elkaar werd gespeeld. Ondenkbaar in de wereld van het grote geld, maar Eskelin durft te improviseren en vond in altviolist Mat Maneri, cellist Erik Friedlander, bassist Mark Dresser en vibrafonist Matt Moran het juiste gezelschap voor een spontane uitwisseling van ideeën. Op zijn laatste cd 12 (+1) Imaginary Views speelt Eskelin in zijn vertrouwde trio met slagwerker Jim Black en Andrea Parkins op accordeon, piano en sampler. Veel stukken hebben een schetsmatig en abstract karakter maar er zijn ook heel uitgewerkte stukken, bijvoorbeeld Opener dat doet denken aan het werk van Weather Report. Twaalf stukken zijn van Eskelin zelf, het extraatje is Oska T van Thelonious Monk.

Ellery Eskelin: Vanishing Point (hatOLOGY 577) en 12 (+1) Imaginary Views (idem 584). Distr. Harmonia Mundi

    • Frans van Leeuwen