Moreel ijkpunt 1

Waarom voelt Elsbeth Etty zich toch zo aangesproken door hen die van mening zijn dat in de laatste jaren de vrijheid van meningsuiting in zekere zin beknot werd door het heersende regime van politieke correctheid? En waarom volgt ze zulke kronkelwegen als ze tracht haar gelijk te bewijzen (NRC Handelsblad, 23 september)? In haar betoog gaat ze er stilzwijgend van uit dat debatten over minderheden, vreemdelingen en asielbeleid altijd leidden tot belediging en discriminatie van de desbetreffende bevolkingsgroepen. Vervolgens beweert ze dat diegenen die klagen over criminele asielzoekers eigenlijk ,,de aanwezigheid van immigranten en asielzoekers niet kunnen verkroppen''.

Ze geeft op deze manier weer een treffend voorbeeld van hoe de `linkse kerk' werkte, en nog blijkt te werken: ga vooral niet in op de inhoud van een jou onwelgevallige opmerking of visie, maar trek zo'n opmerking door tot in het absurde en val de oorspronkelijke spreker dan op die verdraaiing van zijn woorden aan. Altijd prijs. In het verleden werd iedere aanzet tot een debat over het uit de hand lopen van (aspecten van) de door links zo gekoesterde multiculturele samenleving gesmoord door soortgelijke verdachtmakingen en beschuldigingen: wie een vinger waagde uit te steken werd gebrandmerkt als potentiële racist en belasteraar van minderheden. Het onderwerp werd op deze wijze uiterst effectief taboe gemaakt. Dat ergernis en onvrede buiten de politiek explosieve vormen begonnen aan te nemen (resulterend in de oprichting van protestpartijen) werd genegeerd. Het electorale succes van de LPF was an accident waiting to happen en in hoge mate te wijten aan de hautaine houding van links.

    • Drs. D. A. den Bakker