Elite 1

De zelfbenoemde intellectuele elite, die sinds de verkiezingen is begonnen met een competitie in het neersabelen van alles wat maar enigszins te maken heeft met de LPF, krijgt eindelijk een spiegel voorgehouden. Terecht stelt stelt Henri Beunders in zijn artikel `Elite moet eens ophouden met schelden', dat het gefulmineer tegen de nieuwe politici zelden gepaard gaat met een inhoudelijke bespreking van hun politieke voorstellen (NRC Handelsblad, 19 september).

Beunders legt de vinger op de zere plek door te stellen dat het gescheld vooral voortkomt uit de frustratie dat niet langer de elite, maar de vertegenwoordigers van het zo geminachte `volk' het debat nu domineren. Hij hoopt dat een steeds groter deel van de elite de bespottelijkheid van het eigen simplisme inziet en weer gaat meedenken in plaats van verdoemen.

Ik vrees dat zijn betoog hem duur zal komen te staan en zie de honende reacties al voor me. Want als de zelfbenoemde elite iets niet kan verdragen, is het kritiek. En al helemaal niet als daarover goed is nagedacht.