Blues Brothers geëerd met revue als Soundmix Show

Terwijl de zeskoppige band de stampende soul train in beweging zet, dalen vanuit de nok van het theater twee witte mannetjes in zwarte pakken neer. Zwarte dassen, zwarte hoedjes, Ray Ban zonnebrillen: De Blues Brothers. Zanger Bob Fosko (De Raggende Manne) en acteur Frans van Deursen spelen de twee louche artisten; altijd op de loop voor de politie en altijd `on a mission from God' om de soulmuziek over de wereld te verspreiden.

The Blues Brothers was eind jaren zeventig een act van de New Yorkse komieken John Belushi en Dan Aykroyd in het tv-proramma Saturday Night Live. Het zangduo was zo populair dat de twee in 1980 een speelfilm konden maken. In 1982 overleed Belushi aan bovenmatig drugsgebruik en hield het duo op te bestaan. Maar helaas, zoals wij Nederlanders altijd weer proberen om Pipo, Swiebertje, Zuster Klivia en Bertram Bierenbroodspot te reanimeren, zo maakten de Amerikanen een twééde speelfilm, en maakten de Britten The Official Tribute to the Blues Brothers. Onder aanvoering van een Brits team is daar nu een Nederlandse versie van gemaakt.

Deze `tribute' is eigenlijk een eerbetoon aan een eerbetoon, want de originele Blues Brothers brachten zelf ook al een `tribute': aan de zwarte soulmuziek uit de jaren zestig, en de muziekgenres die daaraan vooraf gingen: rhythm & blues en gospel, en een beetje jumpin' jive, rock & roll en country. In een razende vaart spelen Van Deursen en Fosko in dit theaterconcert een soulrevue na.

Ondersteund door een zeskoppige band en een zwart achtergrondkoor zingen ze vijfentwintig soulhits als Everybody needs somebody, Soul Man, Shake a Tailfeather, Gimme Some Lovin'. De show is opzwepend en aanstekelijk vrolijk, maar het blijft iets weg hebben van de Soundmixshow. Het beste dat je kunt bereiken is dat je een beetje aan het `origineel' doet denken.

Aykroyd en Belushi hebben veel gedaan voor het verspreiden van de zwarte muziek, maar hun coverversies klonken nogal `blank': eerder stamperig en luid dan swingend en sexy. Datzelfde probleem kleeft aan deze versie.

De band speelt op zich sterk, maar erg soulful klinkt het niet. De witte mannetjes kunnen niet echt zingen en dansen, dus de soul moet van het zwarte achtergrondkoor komen. De dikke Surinaamse zanger Bryan B. zingt adequaat Hold on, I'm Coming. De Britse zangeres Nyjolene Grey komt met haar versie van Think nog het dichtste bij een echt soulrevue. Verder zingt iedereen nogal netjes. Er wordt niet genoeg gesmeekt, gejankt, geschreeuwd.

Aanvullend bezwaar is dat de grappen in de show niet goed zijn. Van Deursen en Fosko zijn als duo fysiek gezien wel een aardige clowneske verschijning, maar als eerbetoon aan twee grote komieken stellen ze toch niet veel voor.

Voorstelling: The Official Tribute to the Blues Brothers, door Tourneetheater/ Senf. Muzikale leiding: Steve Parry. Regie: Simon Foster. Zang: Bob Fosko en Frans van Deursen e.a. Gezien: 30/9 Theater a/d Schie Schiedam. Inl. 0900-9203 of www.bluesbros.nl

    • Wilfred Takken