Irak

Waarom zouden we Irak moeten aanvallen? Vooral drie redenen worden genoemd.

1. Saddam Hussein is een slecht mens. Dit is juist. Nu zijn er meer landen waar een slecht mens aan het hoofd staat. Alle Arabische landen zijn dictaturen en, bijvoorbeeld, de Wit-Rus Loekasjenko is ook een slecht mens. Dat is geen reden om alle Arabische landen en Wit-Rusland dan maar de oorlog te verklaren. Zoals ook de slechtheid van Saddam Hussein geen reden is Irak binnen te vallen.

2. Saddam Hussein steunt Al-Qaeda en Osama bin Laden. Zelfs de CIA gelooft dat niet meer. Het is dan ook heel onwaarschijnlijk. Saddam is een absolute dictator en waar een absolute dictator absoluut geen behoefte aan heeft, is een populaire held. In alle Arabische landen, sterker nog, in de meeste islamitische landen wordt Osama bin Laden als een held gezien. In Irak is er maar plaats voor één held, en dat is Saddam.

3. Saddam Hussein heeft massavernietigingswapens. Inmiddels is gebleken dat hij niet over nucleaire wapens beschikt, maar, zo wordt er dreigend aan toegevoegd, als hij genoeg uranium krijgt, kan hij er binnen drie maanden een maken. Een andere vraag is of hij chemische en biologische wapens heeft. Officieel is dat niet bekend, maar het is wel waarschijnlijk. De zekerste, maar niet de beste, manier om daarachter te komen is Irak aanvallen.

Saddam weet dat hij nooit Israël en de Verenigde Staten met deze wapens zal kunnen uitschakelen. Een chemische of biologische aanval betekent het einde van Irak en van Saddam Hussein. De enige reden voor Saddam om deze wapens te gebruiken zal vergelding zijn, terugslaan na een aanval.

Stel dat Amerika de oorlog wint zonder dat Saddam de kans krijgt zijn massavernietigingswapens te gebruiken, wat dan? Iemand moet Irak besturen. Het is ondenkbaar dat de Amerikanen dat zelf kunnen. Ze zullen dus iemand moeten benoemen. Een georganiseerde oppositie bestaat niet. Het meest waarschijnlijk zal de macht in Irak na de val van Saddam Hussein worden overgenomen door fundamentalistische moslims, de enige oppositie in de Arabische wereld die van hogerhand niet te smoren valt. Dat betekent het einde van een seculiere staat.