Ford Focus ST 170

Lui liggend op de bank, met de afstandsbediening in een hand en naar het opflakkerende scherm gericht, op zoek naar wat vertier voor het te bedde gaan.

Stop! Ik ontwaar een documentaire over de Ford-fabrieken in Keulen. Op een Duitse zender, dus het onderwerp is onvermijdelijk uitputtend aangepakt en kosten noch moeite zijn gespaard. Interessante archiefbeelden en interviews en vooral de periode tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog wordt uitbundig beschreven. Over een van de Henry Fords die een virulente antisemiet in woord en geschrift blijkt te zijn geweest. En over het andere en onbekende wonder van Keulen: de alles verwoestende bombardementen van de geallieerden die niet alleen de beroemde dom, maar wonderlijk genoeg – op een enkele ruit na – ook de nabijgelegen fabrieken van Ford hebben gespaard. Na vijf jaar noeste arbeid voor de nazi's werd daar al vóór de capitulatie overgeschakeld op productie voor de geallieerden. Voor multinationals golden en gelden afwijkende spelregels.

De jaren vijftig en zestig rollen voorbij in korrelige kleurenfilmpjes en daar verschijnt warempel een van mijn eerste auto's: de Ford Capri, gestreeld door een opgewekt reclamemeisje in petticoat, geruit bloesje en strohoed met lint. Hopelijk heeft tiran Tijd haar – evenals de Capri – niet al te zeer te grazen genomen. Fijne en ietwat linke auto was dat en vooral de matzwart gelakte bobbel op de lange motorkap, waaronder de dorstige zescilinder huisde, en het met plastic houtfineer beplakte dashboard zijn me bijgebleven.

Ook toen al probeerde men de kooplust van het publiek op peil te houden door het uitbrengen van als sportief aangeduide en zwaarder gemotoriseerde modellen waarmee werd deelgenomen aan rally's en races. En ja hoor, daar vliegt weer een hevig bestickerde Escort richting woudreuzen rondom de natgeregende Nürburgring.

Ford en gedurfde vormgeving hebben altijd op gespannen voet met elkaar gestaan, het is tenslotte een massafabrikant. Maar als ik nu terugblader in het Grote Autoboek, moet ik concluderen dat Ford tóch intrigerende modellen heeft gemaakt. Met als verwarringstichtend hoogtepunt de allerlaatste versie van de tot dan toe uiterst succesvolle Scorpio. Een model waarmee Ford in één klap het klantenbestand voor de grotere middenklasse van zich vervreemdde. Maar ditmaal lag dat aan de koper, want elke keer wanneer ik zo'n Scorpio zie, valt me op hoe modern deze wagen nog is. Waar koop je nu nog een auto die aan de voorzijde oogt als een Maserati en van achteren doet denken aan een Cadillac? Indien u er eentje heeft: zuinig zijn op uw bezit!

Dat is ook mijn advies aan de eigenaren van een Ford Ka, een van de schaarse ontwerphoogtepunten in autoland van de afgelopen decennia. Een gedurfd wagentje dat goed verkoopt, net als de testwagen, de Ford Focus. De Focus heeft al zijn concurrenten stiekem ingehaald en is wereldwijd de bestverkopende auto geworden. Want kwaliteit spreekt zich rond en vooral het rij- en stuurgedrag van de Focus zijn uniek in deze klasse.

Ook de vormgeving, door de reclameafdeling van Ford betitelt als The New Edge, mag er zijn. Een en al driftige strepen en driehoeken, een sterrenbeeld dat plotsklaps opduikt wanneer u, geteisterd door hongerklop en dus op zoek naar de koelkast, in een nachtelijke keuken frontaal wordt getroffen door een openstaand bovenkastje. De originele vormgeving is alleen geslaagd bij de drie- en vijfdeurs, bij de vierdeurs- en wagon-uitvoeringen werkt het ontwerpidee in het geheel niet.

De Focus heeft een onderstel dat met gemak een sterkere motorisering aankan. Het eerste model waarin meer vermogen is gelepeld is de ST 170, deze week gevolgd door een 220 pk sterke en van heftiger plaatwerk voorziene RS. De Focus is al een tijdje in productie en dat heeft als voordeel dat de bouwkwaliteit en afwerking van de wagen bijna perfect zijn.

Perfect is een omschrijving die op veel eigenschappen van deze ST 170 van toepassing is. Daarom zal ik het woord maar niet meer gebruiken, overdaad schaadt tenslotte, maar deze onvervalste en ongesponsorde loftuiting vraagt om enige uitleg. Over de afstelling van onderstel, stoelen, stuur, versnellingspook en stand van de pedalen is door deskundigen nagedacht. De zesbak is ditmaal geen gimmick, want elke versnelling is functioneel, de stuurbekrachtiging wordt bij geen enkele snelheid vaag, er is geen kraak of piep te horen en de motor klinkt beschaafd bij alle toerentallen – de wagen is zelfs comfortabel te noemen. Rijden in deze versie van de Focus betekent echt rijden en niet gereden worden. Kortweg, dit is een van de best sturende auto's van dit moment.