Pinokkio is volwassen show voor kinderen

Zijn neus groeit niet tijdens de dansvoorstelling en het jokken is ook al iets dat niet centraal staat in Pinokkio van Introdans Ensemble voor de Jeugd. De Amerikaanse choreografe Karole Armitage laat het moralisme dat het oorspronkelijk verhaal van de tot leven gekomen marionettenjongen aankleeft, achter zich. Hoewel Carlo Collodi in zijn oorspronkelijke feuilleton De avonturen van Pinokkio het ventje liet ophangen aan een eik, schreef hij er bij de boekverschijning in 1883 onder druk van zijn uitgever een happy end aan. De Werdegang van pop tot fatsoenrakkertje dat het kwade van het goede leert te onderscheiden werd voor generaties kinderen een voorbeeld.

Armitage gooit alle christelijkheid overboord en maakt van haar Pinokkio een kinderlijk onschuldig, visueel feest. Jean Paul Gaultier ontwierp verbluffend mooie en ingenieuze pakken voor `personages' als de Wezels, de Bomen en de Vuurvreters. Hoedjes en petten zijn grillige haarstukken en Gaultiers kostuums geven de verbeelding de vrije ruimte. De speelse en vileine outfits doen de kinderen in de zaal schrikken wanneer er weer zo'n buitenaardse verschijning het toneel opdanst.

Toch heeft de voorstelling weinig angstigs en spannends in zich, omdat het Armitage vooral om de show ging. De Amerikaanse die in de jaren tachtig hoogtij vierde als esthetisch punkdansster, paste haar ballet Pinocchio, dat ze in 1998 creëerde voor haar gezelschap MaggioDanza in Florence, aan voor Introdans. Veel diepgang heeft het niet; de voorstelling is gemonteerd als een langzame, niet tot verheven conclusies leidende MTV-clip. Inclusief een permanente dreun, want de muzikale keuze voor het trompetgeschetter van componisten Pino en Livio Minafra is er vooral op gericht om de zaal wakker te houden.

Subtiliteit van emoties ontbreekt, evenals een dramaturgische basis voor de `moraal'. Pinokkio doet in feite nauwelijks meer dan het in rij ontmoeten van slangen, boeren, kippen, vossen en katten en de fee, zonder dat er een rode draad door de voorstelling lijkt te lopen. Alsof hij de bijrol van de voorstelling speelt. Dat is jammer voor Emanuele Soavi die de rol van Pinokkio danst, want een serieuze glansrol als de overwinnende held valt er niet uit te halen. De figuratie en vooral het groepswerk vormen het speerpunt van de voorstelling en Armitage heeft de impact ervan op kinderen goed aangevoeld. In het abstracte werk ligt haar kracht en ze vervalt daarbij niet in aangepaste kinderachtigheid. Armitage laat kinderen volwassen dans zien, en dat slaat aan. In combinatie met het mooie licht en Gaultiers kostuums is het een kleurrijk en mooi gedanst spektakel, dat past in de vermusicalisering van de cultuur.

Introdans Ensemble voor de Jeugd: Pinokkio. Choreografie: Karole Armitage. Gezien 14/9 in Oprheus, Apeldoorn. Tournee t/m febr. 2003. Inl 026-3512111.