Crédit Telecom

Nog niet zo lang geleden kwamen parlementsleden uit heel Europa in Nederland het Poldermodel bewonderen. Nu de tijden zijn veranderd, lijkt een nieuw bezoek op zijn plaats. Want hoe doe je dat eigenlijk, het redden van je geprivatiseerde telecombedrijf?

Vorig jaar speelde zich bij KPN de volgende serie van gebeurtenissen af: steeds grotere ongerustheid over de schulden ter waarde van 22 miljard euro, die niet konden worden verminderd door de verkoop van bedrijfsonderdelen alleen. Verkoop van het belangrijkste mobiele kroonjuweel, inclusief het Duitse E-plus, werd gezien als commerciële zelfmoord. Daarna sijpelde via het geruchtencircuit in juni het nieuws binnen over een kapitaalinjectie, mogelijk door middel van een claimemissie waar bestaande aandeelhouders tegen grote korting zouden kunnen inschrijven op nieuwe aandelen.

De koers van KPN stortte volledig in. Ten opzichte van de recordkoers van 72,17 euro in maart 2000, daalde KPN naar 2,38 euro – ruim 3 procent van het hoogste punt. In het najaar werd de topman terzijde geschoven, de staat deed als minderheidsaandeelhouder mee aan de claimemissie en de nieuwe bestuursvoorzitter, Ad Scheepbouwer, boekte miljarden af van betaalde premies bij overnames en de UMTS-licenties.

Een jaar later in Frankrijk: de schulden van France Telecom zijn opgelopen tot naar schatting 70 à 75 miljard euro – proportioneel vergelijkbaar met KPN destijds. Verkoop van kleine activa is niet afdoende, en het mobiele vlaggenschip Orange zal waarschijnlijk niet worden verkocht. Op de markt circuleren geruchten over een claimemissie. De koers daalde vanmorgen onder de 10 euro, zo'n 4 procent van het record in maart 2000.

Welke les kan een Franse parlementariër leren uit Nederland? Dat het onontkoombaar is dat de overheid inderdaad met de claimemissie – als voor die vorm wordt gekozen – meedoet. En het beter is als de topman, Michel Bon, het pand verlaat. Maar er zijn ook verschillen: de Franse staat zal, als meerderheidsaandeelhouder, meer geld kwijt zijn. En of de kop van Bon rolt? Hij is enarque: lid van de bestuurlijke kaste die is opgeleid aan de Ecole Nationale d'Administration (ENA), en kan zo wellicht rekenen op meer steun dan hij wellicht verdient. De belangrijkste les voor France Telecom is dan ook te vinden in Frankrijk zelf: het rekken van het lijden, en de halfzachte afwikkeling van de déconfiture van de door Enarques geleide en door Enarques gecontroleerde staatsbank Crédit Lyonnais. Dat kostte de Franse burgers in de jaren negentig onnodig tientallen miljarden euro's.

Maak er, je vous prie, geen Crédit Telecom van.