Seks als kleine ordeverstoring

Claire Denis presenteert in Venetië haar nieuwe film `Vendredi soir'. Een korte ontmoeting met de regisseur.

Boy meets girl. Veel films zijn terug te brengen tot dit thema, maar meestal wordt het wel een beetje aangekleed. Het meisje en de jongen hebben namen, ze hebben een verleden, een toekomst. Er gebeurt van alles. De Franse regisseur Claire Denis, die in Beau Travail al een passie voor het verhaalloze liet zien, laat het gegeven zo kaal mogelijk. Vendredi soir is een film over een man en een vrouw van wie we verder bijna niets te weten komen. Veel verder dan hun namen gaat de informatie niet. Vendredi Soir, in competitie voor de premio San Marco, gaat over een one night stand. Blikken, huid, een trekje van een sigaret, het losmaken van een knoop, ze nemen de plaats in van dialoog en verhaal.

Claire Denis (Parijs, 1946) staat de pers te woord op het terras van hotel Excelsior. Ze praat makkelijker en vrolijker dan je op grond van haar films zou verwachten. Misschien zijn ze ook voor haar een tegengif. De regisseur draagt balletschoentjes. Misschien gaat ze vanavond naar een bal.

Vendredi Soir begint met opnames van Parijse daken, waarboven het ochtend en avond wordt. Hoe belangrijk is Parijs voor de film?,,Niet belangrijk. One night stands zijn niet per se Frans, ook al heeft Catherine Breillat over dat onderwerp ook net een film gemaakt. Het draait om een universeel verlangen. Vendredi Soir had zich in elke stad kunnen afspelen waar het verkeer door een staking van het openbaar vervoer ontwricht wordt. Daarom heb ik de film niet opgenomen in Amerika, waar even sprake van was. Benicio del Toro had zich voor de hoofdrol aangeboden.''

Welke rol speelt de staking van het openbaar vervoer in de film?

,,Die is er opdat Laure Jean kan ontmoeten. Zo staat het ook in het boek van Emmanuelle Bernheim waarop de film is gebaseerd. Als er zoiets in een stad gebeurt, ontstaat er plotseling ruimte voor dromen. De orde is even verstoord. Mensen zijn ontvankelijker. Ze durven toe te geven aan hun verlangens. Het overkomt mij ook wel eens op een filmfestival.''

De hoofdrollen worden gespeeld door Vincent Lindon en Valérie Lemercier. Het zijn geen uitzonderlijk mooie mensen. Waarom moeten we hen zien zoenen?

,,Valérie en Vincent zien er niet uit als Hollywoodsterren. Ze lijken meer op ons. Valérie was in het begin bang dat ze niet mooi genoeg was. Daar ben ik ook wel eens bang voor. Wie niet? Die angst maakt het nog veel specialer als iemand op je valt. Durf ik in zijn belangstelling te geloven?''

De seks ziet er in Vendredi Soir niet gepassioneerd uit. Eerder slaperig.,,Ik laat geen gehijg horen of gebonk zien. Ik wilde tonen hoe spannend het is als een vinger voor het eerst iemands naakte huid aanraakt.''

Een van de weinige dingen die we van Laure weten is dat ze een vriend heeft.

,,Deze nacht is een gebeurtenis die buiten de werkelijkheid staat. Het is een vrije nacht. Een cadeau.''

Heeft u om de betoverende atmosfeer van de nacht op te roepen een paar subtiele special effects gebruikt. We zien de letters op de achterkant van een auto bewegen, twee ansjovisjes over een pizza zwemmen.

,,Ja. Tegen het einde van de film zit een shot van een klok. Dat is het teken voor Assepoester dat de betovering weer verbroken wordt en ze naar de gewone wereld moet terugkeren. Misschien denkt ze over een paar uur wel dat ze het gedroomd heeft.''