Machtsmisbruik aannemers

Tot 10 jaar geleden was ik `aannemer' van opdrachten op het terrein van de administratieve organisatie en automatisering. Destijds nam ik veel machtsmisbruik waar van de overheid. Deze gaf goede ideeën van offrerende bureaus, geuit in offertegesprekken, door aan andere offrerende bureaus, betaalde ondanks de contractuele betaaltermijn haast zonder uitzondering vele maanden te laat en greep iedere futiliteit aan om onder het afgesproken honorarium uit te komen. Heel vaak liet de overheid drie bureaus offreren (als het er niet meer worden is daartegen geen bezwaar). Maar dit had wel tot gevolg dat mijn bureau een veel groter aantal offertes moest maken dan het aantal opdrachten dat werd verkregen.

Omdat wij niet over die offertes spraken met andere offrerende bureaus was er geen mogelijkheid de soms hoge kosten van die offertes in het offertebedrag op te nemen. Er moest vrijwel altijd tegen vaste bedragen worden geoffreerd, terwijl er opdrachtsituaties waren waarmee geen enkel bureau ervaring had en waarin ambtenaren het in hun belang vonden te saboteren bij het geven van inlichtingen. Een verzoek om de opdracht uit te voeren tegen vergoeding van bestede tijd plus kosten werd steevast geweigerd. Om al deze redenen was het bijzonder moeilijk overheidsopdrachten uit te voeren met een aanvaardbaar financieel rendement voor het bureau.

Misschien heeft de overheid het wel een beetje aan zichzelf te wijten dat de aannemers minder fraaie methoden zijn gaan gebruiken.