Hockeyploeg toont twee gezichten

Twee gezichten toonde de Nederlandse mannen- hockeyploeg in het eerste weekeinde van de Champions Trophy in Keulen: op de duffe 3-3 tegen India volgde een 6-1 zege op Australië.

Niemand die vreemd hoeft op te kijken wanneer de Nederlandse hockeyers morgen met ruime cijfers van Pakistan winnen. Andersom geldt dat evenzeer: niemand die verbaasd hoeft te zijn wanneer diezelfde hockeyers in de derde speelronde van het toernooi om de Champions Trophy een pak slaag krijgen. Jeugdig elan is, zoveel werd de afgelopen twee dagen in Keulen wel duidelijk, zowel de kracht als de achilleshiel van de ploeg van bondscoach Joost Bellaart.

Twee gezichten toonde Nederlandse hockeyploeg in het openingsweekeinde van het toernooi om de Champions Trophy in Duitsland, en Bellaart hoefde gisteren niet lang na te denken welke van de twee hem het meest beviel. ,,Het ging vandaag extreem goed'', glunderde de bondscoach, die zijn spelers een dag eerder nog het liefst onder de koude douche had gezet.

Daar was dan ook alle aanleiding toe, want het veteranentempo waarmee de ploeg het lange tijd doodsbenauwde India meende te kunnen bestrijden, schreeuwde om een nederlaag. Die leek dan ook in de maak, totdat Matthijs Brouwer op 45 seconden voor het einde de bal min of meer toevallig voor zijn stick kreeg en de Indiase doelman alsnog passeerde: 3-3. Bellaart laakte naderhand vooral het schrijnende gebrek aan ,,frisheid en enthousiasme'' dat zijn selectie een week eerder nog zo kenmerkte, toen in het eigen Wagener-stadion in Amstelveen het vierlandentoernooi werd gewonnen.

Die twee eigenschappen kwamen gisteren plotseling wel weer aan het licht, met dank aan een ploeg die zichzelf belachelijk maakte door achterin open huis te houden: 6-1. Tactisch vernuft is nooit het handelsmerk van het doorgaans geestdriftige Australië geweest. Maar het gemak waarmee de vice-wereldkampioen zich gisteren opzij liet zetten deed vermoeden dat de eerste de beste overgangsklasser zich in het geel-groen had gehesen voor het duel op het terrein van KTHC Rot-Weiss Köln.

Doodleuk meldde bondscoach Barry Dancer na afloop dat ,,mijn ploeg ook van deze nederlaag weer zal leren''. Maar de als coach van Engeland geflopte Australiër zal zichzelf vooral voor het hoofd slaan dat hij vorige maand, na het goud bij de Commonwealth Games in Manchester, besloot om zes ervaren spelers naar huis te sturen. Zaterdag maakte Zuid-Korea (3-2) al dankbaar gebruik van die curieuze ingreep, die mogelijk verstrekkende gevolgen kan hebben. Een zesde plaats betekent immers degradatie en, in het verlengde daarvan, in het pre-olympisch seizoen geen deelname aan de generale repetitie voor de Spelen van Athene in 2004.

Dat doemscenario wensen de zes deelnemende landen een voor een te vermijden. Na de monsteroverwinning op de veredelde B-ploeg van Dancer lijkt Nederland dat (nood)lot bespaard te blijven. Al blijkt Bellaart intussen realist genoeg om te beseffen dat de geflatteerde zege op het gehandicapte Australië allerminst een garantie voor succes is, net zomin als de tweede plaats in de tussenstand achter Duitsland. ,,Aan een finaleplaats denken we niet.''

Morgen wacht het gereanimeerde Pakistan dat, zonder de inmiddels afgehaakte balvirtuoos Shahbaz Ahmad, gisteren soepeltjes over het gehavende Zuid-Korea (want zonder de geblesseerde sterspeler Woon-Kon Yeo) heenwalste (4-1), nadat het zich een dag eerder nog lelijk had verkeken op de bijna spreekwoordelijke Duitse veerkracht. Net als een dag later tegen India (eveneens 3-2) sloeg het gastland in de slotminuten alsnog toe via een rake strafcorner van aanvoerder Florian Kunz.

Zoals Duitsland leunt op de korte hoekslag van de hockeyer van het jaar 2001, zo lijkt Nederland weer te kunnen vertrouwen op de sleeppush van zowel Bram Lomans als Taeke Taekema. Vorige week, na afloop van het vierlandentoernooi in Amstelveen, kondigde Lomans al aan zijn vertrouwde ritme hervonden te hebben. Veel kansen kreeg hij tot dusverre (nog) niet, maar met een score van vier uit tien (waarvan één rake variant) rendeert de corner in Keulen vooralsnog als vanouds.

Hoopgevend was ditmaal ook de daadkracht in de cirkel. Kwam de Nederlandse aanval zes maanden geleden bij het WK in Maleisië niet of nauwelijks tot scoren, tegen Australië toonde het elftal van Bellaart zich ineens opvallend slagvaardig. Dat gold met name voor Ronald Brouwer, de 23-jarige spits die gisteren drie keer raak schoot. Zijn neef Matthijs van Den Bosch staat na twee speelronden eveneens op drie treffers, na zowel tegen India (twee keer) als tegen Australië (één) te hebben gescoord.

Paradoxaal genoeg lijkt het grootste winstpunt evenwel de ondergeschikte rol van sterspeler Teun de Nooijer, op wie tot voor kort het spel was afgestemd. Maar van die eendimensionale aanpak, door Bellaart getypeerd als ,,het alle ballen op Teun en God zegene de greep'', wil de bondscoach af. Gisteren kreeg hij zijn zin, al kan het morgen al weer anders zijn.