Harde aanpak van Nawijn is meer dan welkom

De tolerante opstelling en de jarenlange zachte aanpak bij het bestrijden van het huiselijk geweld binnen allochtone kringen, is de positie van de allochtone vrouwen niet ten goede gekomen. Het aanscherpen van het beleid en de harde aanpak door minister Nawijn is wat betreft vele allochtone vrouwenorganisaties zeer welkom.

Onbegrijpelijk is het dat Sarah van Walsum meent namens deze vrouwen te kunnen spreken en stelling te nemen (Opiniepagina, 29 augustus). De cijfers en feiten in twijfel trekken terwijl jaarlijks, alleen al in Nederland, meerdere tientallen slachtoffers vallen wegens huiselijk geweld en eerwraak. Dat veel allochtone vrouwen van hun vrijheid worden beroofd en in de 21ste eeuw onder dwang leven, is een zorgwekkend maatschappelijk probleem. Nawijns beleid kan het proces versnellen om voor de vrouwen meer ruimte te creëren voor hun burgerrechten en een voorbeeldfunctie hebben voor andere Europese landen.

Het aantal allochtone vrouwen dat dagelijks slachtoffer wordt van geweld, in sociaal isolement verkeert en de weg niet kent, is nog hoger. En allochtone meisjes zitten vaak klem in een groepscultuur waarin geen ruimte is voor individueel gedachtegoed en zelfverwezenlijking. Het is de hoogste tijd dat nieuwe generaties niet met deze problemen worden opgezadeld. Zij moeten bijvoorbeeld zelf hun partner kunnen kiezen. Deze mag niet worden opgedrongen door de familie want dan ontstaat een kloof tussen de importpartner en de hier al ingeburgerde jonge generatie. Het geweld ontstaat daar, waar geen woorden en ratio ingezet kunnen worden. Omdat de mishandelende mannen absolutistisch denken, en met geweld hun gelijk halen.

Extreem geweld, intimidatie, stalking en diverse bedreigingen, vervolging tot de dood erop volgt, gaan gepaard met onderduiken, identiteitsverandering en een leven met geestelijke terreur voor vele allochtone vrouwen.

De rechtspositie van allochtone vrouwen is miserabel. Zij zitten met een `afhankelijke' verblijfsvergunning, zeker in de eerste drie jaar van hun huwelijk. Hun existentie hangt van de oppermachtige, mishandelende echtgenoot af. In vele gevallen durven de allochtone vrouwen de uiterst gewelddadige relatie niet te beëindigen omdat ze het recht op verblijfsvergunning verliezen.

Allochtone vrouwen, die hun partner hebben verlaten komen niet in aanmerking voor huisvestingsvergunning, omdat ze vaak geen zelfstandige verblijfsvergunning hebben. Deze zwakke rechtspositie belemmert een eigen ontwikkeling, zelfstandigheid en integratie in de Nederlandse samenleving. Het is prima dat Nawijn inziet dat hier verandering in moet komen.

Mishandeling is geen relatieprobleem maar een strafbaar feit, wat niet getolereerd kan worden. Snellere strafrechtelijke vervolging van de daders en strengere straffen voor mishandeling en eerwraak zijn noodzakelijk om het probleem effectief aan te pakken.

Wanneer in Nederland een discussie gevoerd wordt over de normen en waarden, moeten met name ook de allochtone kringen hierin betrokken worden. Migratie betekent niet slechts verplaatsing van je woonomgeving van het land van herkomst naar het land van je keuze, en vervolgens op de oude voet verder leven. Migratie betekent transformatie en commitment aan de nieuwe omgeving. Nadat jarenlang de zachte heelmeesters stinkende wonden hebben veroorzaakt, is het nu aan minister Nawijn een ander, harder en hopelijk beter beleid uit te voeren.

Ir. S. Arda is voorzitter van International Network Women from Turkey en directeur van TopSupport Intercultural Consultancy.