Aap/mens

Lang heb ik gekeken naar de indrukwekkende foto van de ontmoeting tussen apen- en mensenhand (W&O, 24 augustus). De verschillen en overeenkomsten zijn ontroerend in beeld gebracht. De apenhand vragend, bedelend, met de palm naar boven, dus ook uitnodigend, open eerlijk. De mensenhand voorzichtig tastend, zich bewust van zijn blanke suprematie, maar ook aarzelend tegenover de trots van de hem grotendeels nog onbekende oerkracht. Een wederzijdse handreiking over een kloof van miljoenen jaren. De tekst van het artikel zonder woorden in beeld gebracht.

De vraag komt op hoe de apenhand er zou uitzien na een aantal pedicurebehandelingen en hoe de mensenhand zich laat aanzien na een weekje zonder verzorging woelen en wroeten in aarde en water. Soms kan een goede foto (tekening, schilderij of beeld) veel woorden overbodig maken. Waarmee overigens niets negatiefs gezegd wil zijn over het zeer informatieve artikel van Marcel aan de Brugh.

Het is interessant om de foto ook eens 180 graden gedraaid te bekijken. De apenhand heeft dan opeens de elegantie van een pianistenhand die subtiel en magistraal de `witte toetsen' van de mensenhand bespeelt. Kortom een foto die tot nadenken stemt over de werkelijke verhouding tussen dieren en mensen. Wellicht een relatie die voor verbetering vatbaar is en in elk geval van mensenzijde meer respect verdient dan nu het geval is.