Armitage zoekt de grenzen van de vernedering

Er is een tijdlang een tv-programma geweest waarbij mensen hun angsten moesten zien te overwinnen. Iemand die bang was voor spinnen, kroop in een kartonnen doos gevuld met deze beesten en kreeg duizend gulden toegestopt voor zijn of haar heldhaftige optreden. Het bedrag trok velen over de streep en de vraag was elke keer weer wanneer de grens tussen moed en vernedering werd overschreden. Een vergelijkbaar probleem komt aan de orde in het romandebuut Little Green Man van de succesvolle dichter Simon Armitage – die onder meer in opdracht van de New Millennium Experience Company in 1999 het duizend regels tellende gedicht `Killing Time' schreef.

De hoofdpersoon Barney staat voor een keerpunt in zijn leven: zal hij als 35-jarige nu eindelijk volwassen worden of wil hij kind blijven? Na een attribuut (een poppetje van groene jade) uit zijn jeugd te hebben teruggevonden, besluit hij zijn jeugdvrienden opnieuw op te zoeken. Hun hereniging leidt ertoe dat het oude spelletje `Truth or Dare' weer wordt opgepakt, en deze keer is de inzet erg veel geld, namelijk de vermeende waarde van het poppetje. Hoewel het allemaal onschuldig begint, loopt het spel geheel uit de hand: rancune en vernedering volgen elkaar op. Parallel aan deze hereniging loopt het verhaal van Barney's ex-vrouw en hun autistische kind. Wanneer zijn jeugdvrienden zich mengen in zijn familieleven, is het spel snel afgelopen.

Het is een mooi gegeven dat Armitage knap uitwerkt, hoewel het verhaal misschien compacter verteld had kunnen worden. Het is opvallend dat een dichter in staat is geweest zich zo sterk te concentreren op het goed vertellen van een verhaal.

Simon Armitage: Little Green Man

Penguin, 246 blz. €14,75