Melkert is geruisloos terug `om te luisteren'

Stil sluipt hij naar binnen. Knikt en glimlacht naar bekenden, en gaat dan in een hoek van de zaal zitten, achter een grote pilaar. Ad Melkert, nog niet zo lang geleden de gedoodverfd opvolger van premier Kok, keerde gisteren geruisloos terug in het openbare leven.

De voormalig partijleider van de PvdA, die de openbaarheid ontvluchtte na bedreigingen aan zijn adres na de moord op Pim Fortuyn, liet zich in het Haagse café-restaurant Dudok in een discussiebijeenkomst informeren over de kritiek die er onder non-gouvernementele organisaties bestaat op het beleid van de Wereldbank. Melkert is onlangs door Nederland voorgedragen als kandidaat voor het bestuur van de Wereldbank. Door forum-voorzitter Lennart Booij (die in 1998 geen voorzitter van de PvdA werd) werd hij aan het einde van de discussie achter de pilaar weggehaald en bij een microfoon gezet. Melkert mocht vertellen over zijn plannen bij de Wereldbank.

Na afloop zei Melkert desgevraagd `goede hoop' te hebben dat zijn voordracht tijdens de jaarvergadering van de bank op 29 september door de zogenoemde `kiesgroeplanden' wordt bekrachtigd. Hij was ontspannen en liet zich niet afleiden door een stevige man (type bodyguard) die voortdurend in zijn buurt bleef.

Melkert heeft zin om op 1 november aan de slag te gaan in Washington. Hij wil niet praten over de gebeurtenissen rondom de verkiezingen en de verkiezingsnederlaag van de PvdA maar zegt dat dit ,,natuurlijk niet helemaal los is te zien van wat er na de verkiezingen van 15 mei is gebeurd''.

,,Ik had me voorgenomen om in de Tweede Kamer te blijven. Alleen een bijzondere reden had me kunnen bewegen iets anders te gaan doen.'' De functie bij de Wereldbank (,,de enige die na 15 mei op mijn weg kwam'') is bijzonder genoeg. ,,Ik ga terug naar mijn roots'', zegt hij.

Melkert begon zijn loopbaan bij Novib, en is zich altijd blijven interesseren voor ontwikkelingssamenwerking en armoedebestrijding. De baan in Washington betekent niet dat hij definitief afscheid neemt van de Haagse politiek. ,,De afstand tussen Washington en Den Haag is niet zo groot. Ook voor mijn werk bij de Wereldbank blijf ik regelmatig in Nederland terugkeren.''