E.S.T.

Het voormalige Esbjörn Svensson Trio mag officieel niet meer zo heten. In persberichten en concertprogramma's staat de groep sinds vorig jaar aangeduid als E.S.T. De Zweedse band wil ermee uitdrukken meer te zijn dan een optelsom van een pianist plus twee gezichtsloze begeleiders. De naamswijziging is terecht: op het vijfde album klinkt de groep hechter dan ooit. Strange Place for Snow steekt zelfs met kop en schouders uit boven al het eerdere – toch zeker niet slechte – werk. De nadruk ligt meer op de ritmische ontwikkelingen, waarin jazz nogal eens overloopt in triphop en funk. De sfeer is `Scandinavisch onderkoeld'.

Nummers als Serenade for the Renegade en Years of Yearning zijn doordrenkt van donkere melancholie, met onderhuidse spanning. Zelfs in het jolig getitelde When God created the Coffeebreak klinkt in het up-tempo thema een klein snikje door in de vorm van een hoge basnoot. Dit is een van de weinige nummers waarin leider Svensson zichzelf een paar maten solo gunt. Verder houdt hij het helder en simpel, en is zijn spel direct gerelateerd aan dat van bassist Dan Berglund en drummer Magnus Öström.

E.S.T.: Strange Place for Snow (ACT, 9011-2) Distr. Culture