Raphael Saadiq

Meestal ontwikkelen muziekgenres zich geleidelijk. Maar op zijn solodebuut Instant Vintage doet de Amerikaanse soulzanger Raphael Saadiq een poging een nieuw genre in één keer in het leven te roepen: gospeldelic. Het woord doet `psychedelische gospel' vermoeden en wekt associaties met Funkadelic, de groep die funk met psychedelische rock vermengde.

Toch heeft Saadiq, die vroeger deel uitmaakte van de soultrio's Tony Toni Toné en Lucy Pearl, met Instant Vintage geen nieuw genre weten te creëren. Het merendeel van de cd bestaat uit orthodoxe hedendaagse soulnummers die alleen anders klinken dan gebruikelijk. Zo is er in Still Day een tuba te horen, een instrument dat in de popmuziek nauwelijks wordt gebruikt. Maar het zijn vooral de strijkers van het South Central Chamber Orchestra die Instant Vintage anders maken dan de gemiddelde hedendaagse soul. Onvermengd met blazers zorgen de echte strijkers van dit kamerorkest voor een aangenaam en warm geluid.

Hoe zwaar Instant Vintage leunt op het heerlijke geluid van echte strijkers, blijkt uit de nummers waarin ze ontbreken. Dan daalt het niveau vaak tot onder dat van de gemiddelde moderne soul. Zo klinkt Charlie Ray als een slap kinderliedje, en bestaat het 14 minuten durende slotstuk uit wat onduidelijke aanzetten tot wat wellicht na veel schaven en bewerken goede nummers hadden kunnen worden.

Raphael Saadiq: Instant Vintage (Universal Records 016 654-2)