Ontvoerd door spons

Heimwee naar Eroll Flynn en Douglas Fairbanks jr., dat krijg je vooral van het kostuumdrama The Abduction Club. En zelfs als je niet weet dat er in Hollywoods goudomrande zwartwit-jaren helden waren die konden zwaardvechten en paardrijden en meisjes-in-nood om hun middel grijpen zonder hulp van stuntmannen, dan nog ga je naar ze verlangen, want de acteurs die dat allemaal en nog veel meer romantisch moeten doen in een op ware historische gebeurtenissen gebaseerde film, hebben net zoveel uitstraling als een natte spons.

Stefan Schwartz regisseerde eerder de bravoureromance Shooting Fish en boog zich nu over een scenario dat de geschiedenis beschrijft van een club van jonge Engelse edelmannen die om een leven als monnik of een dood als soldaat te ontlopen in groepsverband rijke erfgenames ontvoerde. Als de dames eenmaal voor hun charmes gevallen waren, stonden de edelmannen klaar om met de dames in het huwelijk te treden. Eind goed, al goed. Een van William Shakespeares komedies heet zo, als om aan te geven dat niet het eindresultaat telt, maar de hobbelig-komische weg er naartoe.

Het viertal dat in The Abduction Club de ware liefde moet vinden, ontmoet pro forma een aantal sociale en psychologische obstakels op z'n weg. De meisjes spelen `hard to get' en de jongens ontbreekt het aan tact. De film zelf mikt diplomatiek en risicoloos op het publiek.

The Abduction Club. Regie: Stefan Schwartz. Met: Alice Evans, Daniel Lapaine, Sophia Myles, Matthew Rhys. In: Pathé de Munt, Amsterdam; Metropole, Den Haag; Trianon, Leiden.