Brian De Palma leeft zich uit met een fatale vrouw

Moderne kunst is in films vaak niet om aan te zien. Het is een raadsel hoe fictieve kunstenaars beroemd hebben kunnen worden met de doeken of installaties die voor hen door het art department in elkaar worden geflanst. De kunst in Femme Fatale van Brian De Palma is wél aardig.

De Palma stal het idee van David Hockney, die voor zijn grote landschappen honderden polaroids maakt, rangschikt en schildert. De kunstenaar in Femme Fatale laat het bij fotografie. Hij neemt dag in dag uit foto's van een pittoresk plein in de Parijse wijk Belleville en bouwt daaruit één ultieme foto van deze plek.

De kunstenaar en die foto spelen ook nog eens een rol in de plot van de film – Femme Fatale is tenslotte niet voor niets een film van Brian De Palma. De Amerikaanse regisseur is in zijn eigen films net zo'n fan van spiegelingen en verdubbelingen als in de bioscoop. Femme Fatale is daarbij in het bijzonder een ode aan de film noir.

De Palma windt daar geen doekjes om: de film begint met een scène in een luxe hotelkamer. Het naakte lichaam van de hoofdpersoon wordt meteen gereflecteerd in een televisiescherm waarop Double Indemnity van Billy Wilder is te zien. Barbara Stanwyck meldt dat ze een slechte vrouw is.

De Palma leeft zich naar hartelust uit in Femme Fatale, dat zich voor het merendeel in Parijs, het nieuwe thuis van de Amerikaanse regisseur, afspeelt. Veel regisseurs schijnen nooit meer naar een film te willen kijken als hij eenmaal af is, maar voor Brian De Palma moet niet alleen het maken maar ook het kijken naar Femme Fatale een feest zijn. Al die wendingen! Al die spiegelingen! Al die verwijzingen! Het lot! Toeval! Oplichterij! Verschrikkelijke vrouwen!

De regisseur is van deze film de ideale kijker. Het is jammer dat hij niet naast iedereen in de zaal kan zitten. Zonder aan De Palma te denken is Femme Fatale een stuk minder; net als glans ontbreekt aan voetbal als je er zonder echte fans naar moet kijken.

De femme fatale wordt gespeeld door Rebecca Romijn-Stamos, een Amerikaans model van Nederlandse afkomst die eerder te zien was in X-Men van Bryan Singer. In Femme Fatale is ze bijna voortdurend in beeld, in telkens een andere outfit. Fataal wordt ze er helaas niet van, al probeert ook Antonio Banderas, die de kunstenaar speelt, ons daarvan te overtuigen.

Toch wilde ik wel naar haar blijven kijken. Romijn-Stamos heeft het soort gezicht waarvan je voordurend wilt vaststellen wat voor gezicht het nou is. Niet alleen onder elke pruik, ook vanuit elke hoek is het anders. En dan speelt ze ook nog eens een dubbelrol.

Femme Fatale. Regie: Brian De Palma. Met : Rebecca Romijn-Stamos, Antonio Banderas, Peter Coyote, Eriq Ebouaney, Edouard Montoute, Thierry Fremont, Sandrine Bonnaire, Régis Wagner.