Bioscoop in Israël

Ticket to Jerusalem is een film over grenzen. Over de grens tussen Israël en de Palestijnse gebieden om te beginnen. Hij gaat ook over de grens tussen buiten, waar oorlog is, en binnen, waar hoofdpersoon Jabar met zijn draagbare bioscoop films vertoont. Daarmee is het eveneens een film over de grens tussen werkelijkheid en fictie.

Die laatste scheidslijn wordt bij de Palestijnse regisseur Rashid Masharawi (1962) vanzelf een niemandsland, wat hij ook stilistisch exploreert. Want Ticket to Jerusalem maakt zowel gebruik van documentaire beelden als van (na)gespeelde scènes. Dat is een in de Iraanse cinema geperfectioneerde vorm, die school begint te maken onder makers uit politiek gecompliceerde landen en filmculturen om zo met geringe middelen een actuele en sociaal gemotiveerde blik op hun omstandigheden te werpen.

Jabar wil met zijn reizende bioscoop ook een voorstelling in Jerusalem organiseren, een propagandistisch aandoende plotwending. De filmspoel wordt een witte vlag. Ook het universelere verhaal van de man die met zijn zelfgebouwde landrover over barre wegen trekt om een kort moment van vergetelheid en ontspanning te bieden blijft schematisch. Masharawi, die sinds 1996 zelf een draagbare bioscoop exploiteert, maakt meer indruk met de documentaire beelden van zijn project. De files bij de grens, een steelse blik op een brancard, een vrouw achter een tralievenster. Dat zijn beelden die eenvoudigweg iets tonen.

Ticket to Jerusalem. Regie: Rashid Masharawi. Met: Ghassan Abbas, Areen Omary, George Ibrahim, Reeru Ilo. In: Rialto, Amsterdam; t Hoogt, Utrecht; Haags Filmhuis.