Column

Witte sokken

Eigenlijk had ik een stukje willen schrijven over de aardige Jan Siemerink, de Johnny Bosman onder de tennissers, die à la Eric Cantona in een keer met zijn sport stopt. Reden? Het muurtje begon van hem te winnen. En dan moet je wegwezen. Ik had een aardige column aan de sympathieke Rijnsburger willen wijden, al was het maar over het feit dat in alle stukjes over Jan Siemerink het woord Rijnsburger minimaal een keer voor komt. Maar dat stukje gaat niet door. Dat komt door een foto in een ochtendblad. Een foto van een hardloopwedstrijd in Zandvoort. Daar hield men de zogenaamde Blote Billenrace. Inderdaad: naakt hardlopen. Zwiepend klok- en hamerspel. Opwaaiende wapperborsten. De wedstrijd schijnt al vijf jaar te worden gehouden en ieder jaar is het succes groter. Meedoen is belangrijker dan winnen. Alle deelnemers ontvangen na afloop een driehoekig schaamvaantje. Op de foto zie ik voornamelijk mannen. Eentje heeft een zakdoek op zijn hoofd geknoopt. Is ook een vies gezicht zo'n kale knikker. Daar moet wat overheen. Opvallender zijn de blootlopers met Adidasjes aan hun naakte voeten. Niet een deelnemer, nee een groot aantal heeft de voeten geschoeid. Wat is dat nou voor getut? Bloot is bloot. En ze lopen nog op het strand ook. Zand dus. Domme korrels. Een weldaad voor je tenen. Onmiddellijk diskwalificeren die types. Bloot hardlopen met sportschoenen aan. Bij eentje zie ik nog sokken ook. Witte sokken uiteraard. Dat zijn de ergste. Mogen we die mensen het paspoort afpakken en zonder proces over de grens zetten? Ja, dat mag. Zuiver het land van de wittesokkentypes. Witte sokken in sportschoenen. De meest burgerlijke Nederlandse campingdracht. Alleen op het tennisveld mogen witte sokken gedragen worden. Moeten zelfs. Nooit een andere kleur sokken op een tennisveld. Siemerink zal ze niet meer dragen. Die is gestopt. Wie Siemerink is? De sympathieke Rijnsburger.